Zeesponzen zijn stationaire organismen die zich moeten vestigen in een gebied van de oceaan waar ze voldoende voedsel kunnen krijgen. In plaats van op zoek te gaan naar voedsel, brengen zeesponzen zeewater naar binnen in hun lichamen en halen ze voedsel en zuurstof uit het water. Terwijl het water uit de spons stroomt, neemt het koolstofdioxide en ander afval mee. Zeesponzen komen in een breed scala aan kleuren, maten en vormen voor.
Plant of dier?
- Hoewel ze chlorofylpigmenten bevatten die in planten voorkomen, zijn zeesponzen dieren. Zeesponzen werden zoöfyten genoemd en tot eind 1800 beschouwd als zowel plant als dier.
Soorten
- Wetenschappers schatten dat er ongeveer 10.000 verschillende soorten zeesponzen zijn. Slechts 6.000 van deze soorten zijn ontdekt.
Typen
- Zeesponzen worden gecategoriseerd als eenkruidend of vrijstaand. Eenkruidende sponzen groeien op het oppervlak van rotsen en ander waterafval. Vrijstaande sponzen hoeven niet op andere objecten te groeien. Vrijstaande sponzen worden veel groter dan eenkruidende sponzen, en sommige zijn groot genoeg dat een persoon erin zou kunnen staan.
Gifstoffen
- Om roofdieren te vermijden, geven zeesponzen gifstoffen vrij in het water om hen heen en hebben ze gifstoffen die de buitenkant van hun lichamen bedekken. Mensen die sponzen hanteren of eraan opschuren, kunnen een uitslag krijgen vanwege deze gifstoffen.
Geneesmiddelen maken
- Farmaceutische bedrijven experimenteren met bepaalde verbindingen die in zeesponzen worden gevonden. Men gelooft dat sommige van deze verbindingen kunnen helpen bij het bestrijden van malaria, tuberculose en kanker. Chemicaliën uit zeesponzen worden al gebruikt om enkele antivirale medicijnen te maken.
Voortplanting
- Elke individuele zeespons is zowel mannelijk als vrouwelijk. Hoewel de sponzen zich niet alleen kunnen voortplanten, kunnen ze de rol van een vrouw spelen tijdens één reproductiecyclus en vervolgens de rol van de man in de volgende.
