Huisdieren
Zalm, net als andere anadrome vissen, hebben opmerkelijke fysiologische aanpassingen voor het handhaven van zout- en waterbalans tijdens migratie tussen zoetwater- en zeewateromgevingen.
Osmoregulatie in zoetwater: Wanneer zalm van zeewater naar zoetwater verplaatst, neigt water om via osmose in hun lichamen te treden. Om dit tegen te gaan, transporteren ze actief ionen zoals natrium en chloride van het water naar hun bloedbaan, waardoor overmatige verdunning van lichaamsvloeistoffen wordt voorkomen.
Osmoregulatie in zeewater: Bij migratie van zoetwater naar zeewater is de uitdaging om water vast te houden en ionenverlies te voorkomen. Zalm vermindert urineproductie en transporteert actief ionen zoals natrium en chloride uit hun kieuwen naar het omringende zeewater, waardoor uitdroging wordt voorkomen.
Rol van de kieuwen: De kieuwen bevatten gespecialiseerde chloridecellen die verantwoordelijk zijn voor iontransport. Deze cellen pompen actief ionen tegen concentratiegradiënten in, waarbij ze de zout- en waterbeweging over kieuwmembraan reguleren.
Hormonale regulatie: Hormonen zoals prolactine, geproduceerd door de hypofyse, helpen de waterbeweging in de kieuwen en nieren te controleren. Cortisol, vrijgekomen tijdens stress, helpt ionen te mobiliseren en osmoregulatie te handhaven.
Door actief iontransport, kieuwaanpassingen en hormonale regulatie gedijen zalm met succes in zowel zoetwater als zeewater in verschillende levensfasen.