Huisdieren
Huisdieren
Zwaarddragers zijn tropische vissoorten opvallend om hun strakke kleuren, diverse staarttypen en vredelieve gedrag. Succesvol fokken van zwaarddragers berust op een begrip van hun balts- en paaringsgewoontes. Balts, paring, zwangerschap en dan geboorte zijn een van de meest opwindende ervaringen voor vishouders. Het is interessant om een zwangere vrouwtjes zwaarddrager te observeren die vrijzwemmende nakomelingen baart.
Wilde zwaarddragers worden gevonden in wateren van zuidelijk Mexico tot Guatemala. Ze leven in langzaam stromende stromen en vijvers. De naam afgeleid van het zwaardachtige uiterlijk van de caudale vin van het mannetje, een uitgevate spijkersituatie aan de onderkant van de vis en wijzend weg van het lichaam naar achteren. Studies in Mexico hebben bepaald dat mannelijke zwaarddragers in de natuur chemicaliën in hun urine gebruiken om vrouwtjes zwaarddragers te courtisaneren.
Mannelijke en vrouwtjes zwaarddragers zijn gemakkelijk herkenbaar door staartvorm, aangezien het vrouwtje zonder de uitgevate staart is. Vrouwtjes zwaarddragers meten ongeveer 7,5 cm (drie inch) en zijn ronter dan het mannetje. Zij heeft een waaiervormige anale vin. Mannelijke zwaarddragers hebben een lange en buisvormige bekkenvin die gebruikt wordt voor paring. De mannetjesvissen zijn territoriaal en agressief wanneer in een aquarium gehouden waar de mannetjes de vrouwtjes zwaartellen.
Zwaarddravisschen worden seksueel actief vanaf drie maanden leeftijd. Bij poging tot paring, zal het mannetje een vrouwtje najagen en uithollen, poging haar te bevruchten met zijn bekkenvin. Een deel van het sperma van het mannetje bevrucht onmiddellijk een deel van de eieren aanwezig binnenin het vrouwtje. De rest blijft in haar ovariële buizen, en mag haar toestaan zes tot negen keer in haar leven te barsten.
De zwangerschapsperiode gemiddeld van 30 tot 40 dagen. Een donkere vlek in de voorzijde van de anale vin van het vrouwtje zal opmerkelijk worden terwijl de eieren groeien binnenin het vrouwtje. Tijdens de geboorte, breken de jonge zwaarddragers uit het ei en zijn in staat vrij te zwemmen. Zwaarddragers baaren levende jongen, die ze zullen opeten als ze de kans krijgen. Houd zwangere vrouwtjes in individuele houderstanks of broedvallen. De eerste worp zal ongeveer vijftien nakomelingen produceren. Dit aantal zal toenemen met elke opeenvolgende worp.