Huisdieren
Elk type grascarp voedt zich voor een meerderheid van onkruiden en algen. In de Verenigde Staten worden de meeste vis aangeduid als grascarp witte amur, die kunnen helpen de algenpopulatie in een vijver of meer te controleren. Deze extreem veerkrachtige karpers voeden zich voornamelijk van plantmateriaal; in een klein waterlichaam zoals een landbouwvijver, duurt het maar een paar om het gebied echt schoon te maken. Feitelijk kan grascarp tot drie keer hun lichaamsgewicht in algen per dag eten.
Hoewel een Europese vis in de karperfamilie, wordt de brasem vaak meer geassocieerd met zonnewindvis dan met andere karpers. Echter, deze vis groeien op een veel langzamere snelheid dan grascarp en bereiken maximaal ongeveer 6 kg, wat ze veel makkelijker te bevatten maakt. Brasem zijn niet zo populair een optie als grascarp voor het controleren van algen, maar ze zijn een haalbare optie uit de karperfamilie.
Veel staten hebben strenge regels als het gaat om het gebruik van grascarp om algen te controleren. Grascarp fokken vaker dan veel andere zoetwatervis en kunnen tot grote grote groeien waar ze de voedselvoorraad van inheemse vis uitschakelen. Bijvoorbeeld, in de staat Washington, moet de vis afkomstig zijn van visboerderijen en steriel zijn zodat ze zich niet kunnen voortplanten en de omringende wateren besmetten.
De grootste zorgen met het gebruik van karper om lokale algen te reduceren, concentreren zich op hun status als invasieve soort in de Verenigde Staten die vaak inheemse sportvis die veel populairder zijn bij lokale hengelaars, zoals glasbaars, baars, blauwe zeebaars of forel, hebben verdrongen. Als zodanig moeten karpers over het algemeen steriel zijn en in kleinere begrensde omgevingen zoals vijvers of kleine zelfstandige meren gehouden worden.