Huisdieren
Huisdieren
Omdat er zoveel soorten en ondersoorten ratten zijn, is het moeilijk te weten waar te beginnen. Deze dieren zijn al eeuwen aanwezig, groeiend, muterend en altijd aanpassend aan nieuwe omstandigheden. Ratten hebben al zolang we dezelfde ruimte delen relaties met mensen gehad, resulterend in ziekten, fobieën en rattenafbeeldingen in alle vormen van artistieke media. Echter, een paar rattenoorsprongen zijn het meest vertrouwd met en, op veel manieren, betrokken bij mensen.
Ratten in het wild zijn meestal zwarte of bruine ratten (ook bekend als Noorwegen ratten). Deze "echte" ratten stammen af uit Azië en kwamen rond de 1e eeuw in Europa, aan boord van schepen springend en opportunistisch zich aansluitend bij benden van zwervende mensen om ver en wijd de rest van de wereld te verspreiden. Bruine ratten, in het bijzonder, blijven leven waar mensen zijn, het voedsel van hun gastheer etend (ratten zijn alleseters) en huizen makend in de donkere hoeken van allerlei soorten gebouwen. Zeer sociale dieren, deze soorten ratten fokken vaak, wat nog dodelijkere problemen kan veroorzaken voor de mensen die ze volgen: "Oude Wereld" ratten en de vlooien die ze dragen, staan historisch bekend om verschillende variëteiten van pest te veroorzaken, evenals andere nare bacteriële infecties en ziekten zoals trichinose, Q-koorts en toxoplasmose.
Tamme ratten zoals we ze vandaag kennen, stammen af van de bruine ratten die door Europese rattenvangers in het late 18e en vroege 19e eeuw werden gevangen. Tijdens deze periode werden ratten vaak verkocht voor bloedgerelateerde toeschouwerssporten zoals ratten-aas. Ratten-aas, dat het hoogtepunt van zijn populariteit bereikte in het vroege 20e eeuw, betrof het loslaten van een aantal ratten in een kuil en dan aftellen om te zien hoe lang het zou duren voordat een hond (meestal een terriër) de hele bende zou doden. Veel vangers en showspelers begonnen hun favoriete ratten te houden -- meestal dieren die bijzonder affectief, intelligent of kleurrijk waren -- en ze te fokken en uiteindelijk als huisdier te verkopen. Rattenwaarderingsverenigingen begonnen op te duiken in West-Europa en het oostelijke deel van de Verenigde Staten en de "hobby" van rattenhouden was geboren.
Labratten werden een van de vroege producten van getemde rattenhouderij. Net als tamme ratten, waren laboratoriumratten doorgaans tammer dan wilder variëteiten, wat ze gemakkelijk te hanteren maakte in drukke onderzoeksomgevingen. Feitelijk komen de meeste labratten af van een groep bruine ratten nakomelingen gehouden voor biomedisch onderzoek aan het Wistar Institute in Philadelphia, Pennsylvania rond 1906. Wistar ratten zijn volledig albino en een betere menselijke tegenhanger dan de huismuizen die, tot aan de wisseling van de eeuw, een vaste waarde waren van laboratoriumtesten. Zelfs nu zijn tot 60 procent van alle labratten afstammelingen van deze witkopte, kortstaartige ratten.
In Europa, tijdens tijden van hongersnood, werden bruine en zelfs zwarte ratten vaak gevangen en gegeten door de hongerige armen. Vandaag de dag blijven ratten over de hele wereld deel uitmaken van het basisdieet van veel arme gemeenschappen. Bijvoorbeeld, de kleine, geel-tanachtige rijstveldrat (een neef van de bruine rat) wordt vaak geconsumeerd in delen van Zuidoost-Azië, meestal gevild zoals een konijn en gekookt over een open vuur. De connectie tussen de rijstveldrat en de mensen wiens voedsel het eet (voornamelijk rijst en bonen) illustreert aldus de langgekoesterde, geven-en-nemen aard van ratten-tot-mens relaties.