Huisdieren
Huisdieren
De kragenhagedis, die gemiddeld iets meer dan een halve kilo weegt, heeft enkele unieke erfelijke eigenschappen die helpen om hem te beschermen tegen roofdieren. De kragenhagedis wordt gevonden in de savannebossen van noordelijk Australië, volgens National Geographic, en is een lid van de drakenfamilie.
De kragenhagedis dankt zijn naam aan zijn gekraagde nek. Wanneer de hagedis zich bedreigd voelt, gaat hij op zijn achterpoten staan, opent zijn mond en de kleurrijke, geplooide huidflap die zijn kop omringt vouwt zich open als een paraplu. Dit vreemde gezicht is bedoeld om mogelijke aanvallers weg te jagen. Als de kraag niet werkt, zal de hagedis simpelweg wegrennen in plaats van zijn grond te verdedigen en te vechten.
Een andere erfelijke eigenschap van de kragenhagedis is zijn geweldige klimvermogen. De hagedis brengt ongeveer 90 procent van zijn tijd in bomen door. Maar wanneer hij wat voedsel op de grond ziet, schiet hij de boom af, pakt het voedsel en is hij in seconden weer boven.
De kragenhagedis heeft niet alleen de genen van een snelle klimmer geërfd, hij is ook een zeer snelle hardloper. Als zijn gekraagde nek een roofdier niet wegjaagt, kan de hagedis hem vaak overholen, snellerweg op zijn twee achterpoten. Waarnemers hebben gezegd dat de manier waarop een kragenhagedis rent quite comisch kan zijn. Zijn mond blijft open, zijn kraag blijft ontvouwd en terwijl hij rent, zwaaien zijn twee achterpoten heen en weer. De hagedis kijkt nooit terug totdat hij de veiligheid van een tak bereikt.
Een andere eigenschap die bedoeld is voor bescherming, is het vermogen van de kragenhagedis om zichzelf te camoufleren. De hagedis zal heel stil liggen en zichzelf kleuren in grijs en bruin om overeen te komen met zijn omgeving wanneer hij zich bedreigd voelt. Hij kan dit doen of hij nu in de boom is of op de grond. Wanneer hij zich camoufleert, houdt de kragenhagedis zijn kraag om zijn schouders gevouwen. Niet alleen is camoufleren een middel van bescherming voor de hagedis, het maakt het jagen op insecten ook veel gemakkelijker. Een onvermoed insect merkt de kragenhagedis misschien pas op wanneer het te laat is.
Paai voor de kragenhagedis gebeurt al in september, en ongeveer twee maanden later legt het vrouwtje ongeveer een dozijn eieren in de grond. Als geen roofdier het nest overvalt, zullen de eieren rond februari uitkomen. De moeder is al lang weg, en de baby's zijn op zichzelf aangewezen. Maar dat lijkt prima te werken voor de baby's van de kragenhagedis, aangezien ze volledig in staat zijn om te jagen en hun kraag te gebruiken. De populaties van de kragenhagedis worden nadelig beïnvloed door het toenemende aantal zwerfkatten in hun habitat. De katten hebben ontdekt dat eieren van de kragenhagedis een gemakkelijke maaltijd zijn.