Huisdieren
Huisdieren
Schildpadden zijn inderdaad reptielen en zeer succesvolle exemplaren. Schildpadden worden ingedeeld onder de klasse Reptilia en verder geclassificeerd onder de orde Testudines, die schildpadden en landschildpadden omvat. Hoewel schildpadden en andere reptielen veel kenmerken delen, onderscheiden enkele eigenschappen van de Testudines hen van de rest.
De kop van een schildpad heeft een lange, flexibele nek die de schildpad in staat stelt zijn kop in zijn schild terug te trekken ter bescherming tegen roofdieren. In tegenstelling tot de meeste andere reptielen hebben schildpadden een scherpe snavel die ze gebruiken om te eten. Ze hebben geen tanden. De snavel is voorzien van scherke richels en ze kunnen hun tong niet uitsteken om prooien te vangen.
De epidermis van de meeste schildpadden bevat gemodificeerde cellen die harde scuten vormen, of schubben gemaakt van keratine. Deze scuten vormen het schild van de schildpad. Dit taaie eiwit keratine is hetzelfde eiwit dat ook in de snavel van de schildpad, evenals in de menselijke huid en nagels, voorkomt. De bovenste helft van het schild van de schildpad heet het carapax en de onderste helft heet het plastron. Deze twee helften worden verbonden door bruggen. Andere reptielen hebben een epidermislaag van schubben, maar deze modificeren niet tot een schild.
Schildpadden hebben longen, net als andere reptielen. Het schild van de schildpad verhindert echter dat ze de borstholte volledig kunnen uitzetten. Schildpadden hebben zich daarom aangepast met andere ademhalingsmethoden. Buccaal pompen trekt lucht in de mond en vervolgens in de longen met behulp van de faringeale spieren op de bodem van de keel. Een andere methode die door sommige schildpadden wordt gebruikt, is het vergroten van het interne volume van het schild met behulp van spieren die het carapax bedekken. Dit trekt lucht in de longen op een manier die vergelijkbaar is met hoe een diafragma zou werken. Onder water vertrouwen schildpadden op waterdruk voor uitademing en spieractiviteit voor inademing.
Schildpadden verschillen ook van andere reptielen op skeletgebied. Schildpadden worden beschouwd als anapsiden, wat betekent dat de schedel geen temporale openingen heeft (genaamd de laterale temporale fenestrae). Alle andere levende reptielen zijn diapsiden, met twee paren temporale openingen.
Schildpadden zijn reptielen—geen amfibieën. Reptielen hebben een lichaamsbedekking van hoornachtige epidermale schubben. Ze hebben gepaarde ledematen, meestal met vijf tenen, ribben met een sternum, ademhaling via longen en een hart met drie kamers (krokodillen hebben een hart met vier kamers). Alle reptielen zijn ectotherm of "koudbloedig", wat betekent dat ze hun lichaamstemperatuur moeten reguleren door warmte uit te wisselen met hun omgeving. Reptielen hebben aparte seksen en directe ontwikkeling van de nakomelingen, waarbij de jongen eruitzien als verkleinde versies van de volwassenen en er geen larvenstadium is.