Huisdieren
Er zijn diverse parasieten die op het exterieur en binnenin de sprinkhaan leven gedurende de levenscyclus. De dreigingen voor de sprinkhaan door parasieten beginnen met dieren die de sprinkhaan in het eistadium aanvallen, terwijl anderen de sprinkhaan als nymf of volwassene aanvallen.
De sprinkhaan is een insect in diverse gebieden van de VS, inclusief de Noordelijke Vlakten waar het uitkomen van eieren begint rond late april en vroege mei. De levenscyclus omvat drie brede stadia: ei, nymf en volwassene, aldus North Dakota State University. Zodra een sprinkhaan uit een ei komt, gaat hij in de nymf-fase, die lijkt op de volwassene maar kleiner, ongevleugeld en met minder mobiliteit. In landbouwgemeenschappen wordt de sprinkhaan gezien als plaag door de hoeveelheid gewassen en planten die bepaalde soorten consumeren.
Er zijn diverse parasieten die in en op de sprinkhaan overleven, waaronder insecten, nematoden en mijten. De verschillende fasen van het leven van de sprinkhaan zien verschillende typen parasieten op een gastheersprinkhaan, volgens North Dakota State University. Het eistadium wordt aangevallen door leden van de Scelionidae-familie van insecten, die op wespen lijken. Andere dieren overleven op of in de sprinkhaan in nymf- en volwassenstadia, zoals vleesvliegen en tachinievliegen, die hun eieren op de sprinkhaan leggen. Na uitkomst voeden de jonge vliegen zich van de sprinkhaan voor overleving. Rode mijten overleven op het exterieur van de sprinkhaan maar veroorzaken geen grote problemen.
De familie van parasieten bekend als nematoden is een van de hoofddreigingen voor de sprinkhaan. Deze parasieten, ook bekend als haardraden en draadwormen, overleven in de volwassen sprinkhaan, vaak bereikend groottes van 3-4 keer groter dan de gastheersprinkhaan. De nematode vult vaak de hele lichaamsholte van de gastheer, behalve kop en poten, en komt uit de achterkant van de sprinkhaan wanneer klaar voor paring. De exacte infectiewijze van sprinkhanen door nematoden is onbekend, hoewel gedacht wordt dat infectie optreedt door nymfen water te drinken geïnfecteerd met nematodenlarven, volgens National Geographic.
Parasietinfectie kan leiden tot dood van de sprinkhaan, steriliteit of verminderde energie. Nematode-infectie kan leiden tot dood door zelfmoord: de haardraad introduceert waarschijnlijk een verzameling chemicaliën in het lichaam van de sprinkhaan om zijn gedrag te controleren, volgens National Geographic. Wanneer de haardraad klaar is voor paring, dwingt hij de sprinkhaan om in het water te duiken, wat de sprinkhaan doodt en de nematode toestaat in water te ontstaan waar het paart en eieren legt.