Huisdieren
Ze verspreiden ziekten, veroorzaken allergieën, verontreinigen voedselvoorraden en -- laten we eerlijk zijn -- kakkerlakken doen onze huid kruipen. Vanuit een menselijk perspectief wegen de negatieve kenmerken van de kakkerlak zwaarder dan zijn deugden. Voor nu kunnen de meeste van ons de kakkerlak weinig meer bieden dan een voorbehoudende bewondering voor het enorme overlevingsvermogen van de soort, maar recent onderzoek suggereert dat deze kruipwezens toch onze dankbaarheid kunnen verdienen.
De term "kakkerlak" kan verwijzen naar een van de meer dan 4.000 insectensoorten uit de orde "Blattodea", hoewel er slechts enkele van deze algemene huishoudelijke plagen zijn. Hoewel de meeste kakkerlaksoorten warme en vochtige klimaten verkiezen, passen ze zich gemakkelijk aan andere omgevingen aan. Deze flexibiliteit is te danken aan hun gevarieerde smaak in voedsel: ze kunnen overleven op alles, van de eenvoudigste zetmeel tot dierlijk weefsel. Hun ogen zijn echter vaak groter dan hun maag: ze verstoren en verontreinigen vaak veel meer voedsel dan ze kunnen consumeren.
Naast het doornalatige walgen dat veel mensen voelen bij het zien van een kakkerlak, zijn er aanzienlijke gezondheidsredenen om deze beestjes te verafschuwen. Ze zijn letterlijk vies, trekken ziekteverwekkers aan en verspreiden ze, consumeren en verontreinigen voedsel uit vele bronnen en laten aanzienlijke hoeveelheden ontlasting achter. Kakkerlakkeutels zijn een belangrijke trigger voor allergieën en astma, en kakkerlakplaag in voedselvoorraden kan gastritis en andere spijsverteringsproblemen veroorzaken. Vergeleken met andere huishoudelijke plagen zijn kakkerlakken bijzonder moeilijk te bestrijden zodra een plaag is begonnen.
Ironisch genoeg wijst de moeilijkheid die we hebben bij het uitroeien van kakkerlakken direct op hun meest bewonderenswaardige eigenschap. Ze behoren tot de hardnekkigste en oudste soorten op aarde. Men denkt dat ze ongeveer 300 miljoen jaar oud zijn en de omstandigheden hebben overleefd die de dinosaurieën ten val brachten. Ze kunnen stralingsniveaus weerstaan tot wel 16 keer de hoeveelheid die dodelijk is voor mensen, hoewel ze in deze competitie worden overtroffen door vele andere soorten insecten. De indrukwekkende levensduur van de kakkerlak, die varieert van enkele maanden tot bijna drie jaar, geeft hem echter een aanzienlijk evolutionair voordeel.
De primitieve aard van de kakkerlak kan ook worden gezien als een portaal terug in de tijd, waarbij wetenschappers een levende sleutel krijgen tot oerlevensvormen. Verder is de meerderheid van de kakkerlaksoorten geen plaag en worden ze zelfs beschouwd als nuttige leden van hun ecosystemen, zoals de Amateur Entomologists' Society ons herinnert. Sommige van deze beestjes worden zelfs gewaardeerd als huisdier door een kleine maar enthousiaste populatie van kakkerlakhouders.
De hierboven vermelde deugden zullen waarschijnlijk geen huiseigenaar opvrolijken die belast is met het uitroeien van een leger kakkerlakken in de keuken. Maar wetenschappers van de Universiteit van Nottingham hebben een kant van de kakkerlak ontdekt die we allemaal kunnen vieren: er zijn antibiotica gevonden in de hersenen van kakkerlakken die dodelijke ziekten bestrijden zoals MRSA (de "superbug"-stam van stafylococcus die berucht is om resistent te zijn tegen bekende antibiotica) en E-coli. We zullen moeten wachten tot er daadwerkelijke behandelingen worden ontwikkeld op basis van deze nieuwe ontdekking, maar de ironie is heerlijk: een plaag die verafschuwd wordt vanwege het verspreiden van ziekten, kan ons uiteindelijk een wapen geven tegen een "superbug".