Huisdieren
Huisdieren
Alle kikkersoorten vervellen hun huid, hoewel sommigen vaker vervellen dan anderen, wat een teken van ziekte kan zijn. In droge omgevingen houden sommige kikkers hun huid vastgehecht om water vast te houden, maar ze zullen uiteindelijk vervellen wanneer het water verdampt. Vervellen kan dagelijks of tot eenmaal per week voorkomen, afhankelijk van de omgeving.
Kikkers drinken water niet via hun mond, maar via hun huid. De huid van een kikker is een lycra-achtig materiaal dat water opneemt voor voedingsstoffen, hydratatie en extra zuurstof. De sterke huid van een kikker beschermt ook tegen roofdieren en puncties. Wanneer kikkers huid vervellen, wordt de oude, droge huid vervangen door nieuwe, glanzende en wateropnemende huid. De nieuwe huid is beter uitgerust om vers water op te nemen.
Kikkers vervellen hun huid zo snel dat de meeste huisdierbezitters de verandering niet opmerken. De kikker begint met stretchen, draaien en dan een gaapbeweging, of een hik, te maken om de huid van het lichaam los te trekken en deze volledig over zijn hoofd te verwijderen. Als de kikker gezond is, gebeurt het proces in een paar seconden tot een paar minuten. Daarna eet de kikker de oude huid. Kikkerhuid bevat antioxidanten, eiwitten en aanvullende hydratatie. Als de kikker in een tank leeft, kan het overtollige vel naar het oppervlak van de tank drijven en verdwijnen in het waterfilter van de tank.
Als een kikker te vaak zijn huid vervelt, kan dit een teken zijn van een probleem in de omgeving, zoals vervuiling of chemicaliën in het water, of een fysiek probleem, zoals huidparasieten. Als je huisdierkikker tekenen van stress en overmatig vervellen vertoont, overweeg dan het water in de omgeving te verversen of contact op te nemen met een dierenarts die gespecialiseerd is in amfibieën.
De huid van een kikker is in staat tot zowel waterretentie als waterabsorptie. In droge omgevingen houden sommige kikkers hun huid vast als een waterkokon, wat kan helpen om een vers watervoorraad bij de hand te houden tot water beschikbaar is. Wanneer het water op is, herhaalt het proces met de nieuwe huid. Als er geen water beschikbaar is, kunnen kikkers hun maagzakken gebruiken om water uit planten of houtstammen op te nemen via capillaire absorptie.