Huisdieren
Huisdieren
Sarcoptes (of sarkoptische schurft) is een huidaandoening die voornamelijk honden treft. Hoewel honden de voorkeursgastheer zijn van de sarkoptes scabiei-mijt, zal het ook mensen, vossen, fretten en katten besmetten. Net als spinnen zijn sarkoptes scabiei arthropoden met een exoskelet, gewrichten en gesegmenteerde lichamen. Sarkoptes scabiei zijn microscopische organismen die onzichtbaar zijn voor het blote oog op een hond.
Volwassen sarkoptes scabiei-mijten leven 21 tot 28 dagen. Een volwassen vrouwtje boort zich in de huid van de hond en legt 3 tot 4 eieren terwijl ze gangen graaft. Na 3 tot 10 dagen komen de larven uit en keren ze terug naar het huidoppervlak. De zespotige larve vervelt tot een achtpotige nimf en vervelt opnieuw, waardoor een volwassen mijt ontstaat. De volwassenen paren en het proces begint opnieuw.
De beweging van de mijten zowel op het oppervlak van de huid van de hond irriteert de huid, waardoor deze jeukt. Naast de oppervlakte-irritatie, triggeren de eieren en mijten die zich onder de huid boren een allergische reactie van binnenuit, wat een nog grotere jeukreactie in het lichaam van de hond veroorzaakt.
Mijten geven de voorkeur aan gebieden van het lichaam van de hond zonder haar. Ze infecteren meestal eerst de oorvleugels, borst, buik, ellebogen en hakken. Onbehandelde besmetting kan zich over het hele lichaam verspreiden, wat donkere huid en opgezwollen lymfeklieren veroorzaakt. De mijten veroorzaken direct haaruitval en rode schilferige huid. Door het krabben van de hond als reactie op de jeuk veroorzaakt door sarkoptes scabiei-mijten, kan de hond zweren en infecties ontwikkelen door scheuren in de huid.
De schurft wordt verspreid door direct contact met een geïnfecteerd dier en door contact met een geïnfecteerd gebied. Als een gezonde hond in contact komt met een geïnfecteerde hond, kunnen de mijten worden verspreid naar het gezonde dier. Mijten kunnen tot 22 dagen overleven buiten een levende gastheer in een koele omgeving. In een huishoudelijke omgeving kunnen ze tot 2 tot 6 dagen overleven buiten een gastheer. Omdat de mijten een bepaalde tijd buiten een gastheer kunnen overleven, kan een gezonde hond geïnfecteerd raken als het in contact komt met een geïnfecteerd gebied, evenals door direct contact met een geïnfecteerd dier.
Sarkoptes kan definitief worden bevestigd door het onderzoeken van een schrapsel van de huid van de hond onder een microscoop. Helaas sluit het niet zien van de mijt de mogelijkheid van besmetting niet uit. In het geval dat het huidonderzoek geen positieve diagnose van schurft bevestigt, maar de hond symptomen vertoont, zullen dierenartsen de hond vaak behandelen voor schurft. Als het reageert op de behandeling en de symptomen van schurft verdwijnen, dan is de diagnose bevestigd. Behandelingsopties voor schurft omvatten medicamenteuze dips en het topische insecticide Selamectin. Effectieve off-label behandeling (betekent niet goedgekeurd voor dit gebruik door de FDA op dit moment) omvatten ivermectine en milbemycine oxime. De behandeling is afhankelijk van het ras van de hond en de mate van infectie. Raadpleeg een dierenarts voordat je met een behandeling voor schurft begint. Omdat sarkoptes zo besmettelijk is, moeten alle honden, geïnfecteerd of niet, in het huishouden worden behandeld. Al het hondenbeddengoed moet worden behandeld met een insecticide die door je dierenarts wordt aanbevolen. Vanwege de lengte van de levenscyclus van de sarkoptes scabiei-mijt, is de behandeling minimaal 4 weken.