Huisdieren
Huisdieren
Doornkreeften worden gevonden op de zuidelijke kustlijnen van Centraal en Noord-Amerika, van Florida tot Californië en zo ver zuidelijk als Bermuda. Hoewel ze gemakkelijk als kreeften te identificeren zijn, missen ze de grote scharen die deze dieren zo vaak definiëren. In plaats van te vertrouwen op hun scharen, beschermen doornkreeften zich tegen roofdieren met hun antennes en schulpstekels, met name tijdens het paai-seizoen, wanneer ze het meest kwetsbaar zijn.
Doornkreeften in de regio van de Baai van San Francisco trekken zich terug in diepere delen van de oceaan voor de winter. Echter, tijdens het paai-seizoen in de lentemaanden (over het algemeen tussen maart en juni), bewegen ze naar het warmere, ondiepere baaigebied. Daar paaien ze in beschutte spleten en rifmateriaal om zichzelf te beschermen. De kreeften moeten het gebied ook zien als een veilige plaats om hun jongen groot te brengen, dus het moet ver weg zijn van grote vissen, murenen en haaien.
Doornkreeften in de tropen kunnen verschillende keren per jaar paren. Echter, in San Francisco is de watertemperatuur niet warm genoeg om dit te doen. Daarom hebben ze slechts één paai-seizoen. Mannelijke kreeften kunnen echter gedurende het seizoen met verschillende verschillende vrouwtjes paren. De mannetjes die dit doen, zijn de alpha mannetjes in een kolonie. De inwonende beta mannetjes zullen misschien helemaal niet paren, omdat de alpha zeer territoriaal is.
Vrouwtjes bereiken seksuele rijpheid van vijf tot negen jaar oud, terwijl mannetjes rijpheid bereiken van drie tot zes jaar oud. Echter, hun niveau van rijpheid wordt bepaald door hun grootte. Vrouwtjes paren direct na hun vervelling, en ze vertrouwen op hun alpha mannetje om hen te beschermen tot hun exoskeletten verharden. Om de eieren van het vrouwtje te bevruchten, plaatst een mannelijke kreeft een bal sperma genaamd een tarspot op haar borst. Ze laat dan haar eieren los terwijl ze aan de tarspot krabt om de eieren te bevruchten.
De vrouwtjes dragen hun eieren 10 weken bij zich, waarbij ze de eieren onder hun staarten beschermen. De eieren beginnen koraalgekleurd, maar verharden en krijgen een kastanjebruine tint naarmate ze dichter bij het uitkomen komen. Vrouwtjes kunnen tot 680.000 eieren leggen, omdat de meeste larven niet tot volwassenheid zullen groeien. Om te kweken, keren de vrouwtjes hun staarten om nadat de eieren rijp zijn, en laten ze los aan de onderkanten van vegetatie. In de regio van de Baai van San Francisco vindt kweek plaats van mei tot augustus, afhankelijk van wanneer de vrouwtjes paaiden.