Huisdieren
Huisdieren
De wetenschappelijke naam voor de vampiervleermuis is Desmodus rotundus, volgens de website van het Conservation Centre. De gewone vampiervleermuis is inheems in noordelijk Mexico, zuidelijk Chili, centraal Argentinië, Uruguay en het eiland Trinidad. Vampiervleermuizen worden veelvuldig en ten onrechte afgebeeld als gevaarlijke wezens in Hollywoodfilms. Echter, vampiervleermuizen zijn eigenlijk een van de enige soorten die mensachtige kenmerken vertonen wat betreft het zorgen voor andere vleermuizen binnen hun eigen soort.
Vampiervleermuizen hebben een levensduur van ongeveer twaalf jaar. Voor een kleine tropische vleermuis hebben vampiervleermuizen een extreem lange draagtijd, variërend tussen de 90 en 120 dagen. Bij de geboorte wegen vampiervleermuizen tussen de 0,18 en 0,25 oz. Na drie weken verdubbelt hun gewicht tot tussen de 0,35 en 0,49 oz. Het volledige volwassen gewicht van een vampiervleermuis wordt pas bereikt 300 dagen na de geboorte en varieert van 0,98 oz tot 1,06 pond. Jonge vampiervleermuizen blijven tot negen maanden afhankelijk van hun moeder wanneer ze in gevangenschap worden gehouden.
Vampiervleermuizen zijn de meest intelligente soort vleermuizen en hebben het vermogen om details van hun verschillende vliegroutes te onthouden, volgens het Conservation Centre. Vampiervleermuizen leven meestal in groepen van andere vampiervleermuizen variërend in grootte van slechts zes vleermuizen tot meer dan 2000.
Vampiervleermuizen zijn een van de weinige soorten op aarde, naast mensen, die altruïstisch gedrag vertonen. Vampiervleermuizen zullen een deel van hun maaltijd teruggeven wanneer ze om eten worden gevraagd door een andere vampiervleermuis die in een bepaalde nacht niet is gevoed. Zoogende moeders zullen zelfs hun melk delen met een hongerige mannelijke vampiervleermuis.
Vampiervleermuizen leven van het bloed van grotere dieren; ze kunnen geen ander voedsel verteren. Ze zullen meestal bijten in dieren zoals paarden, varkens, ezels, runderen, varkens en tapirs en hun bloed zuigen. De hoeveelheid bloed die een vleermuis daadwerkelijk drinkt is ongeveer een theelepel. Vampiervleermuizen kunnen zich voeden met dieren tot tienduizend keer hun eigen grootte.
Vampiervleermuizen zijn niet zo gevaarlijk als films ze voorstellen. De enige keer dat een beet van een vampiervleermuis echt schade kan toebrengen is wanneer een vampiervleermuis rabie of gewone veeziekte heeft. Echter, wanneer vampiervleermuizen besmet zijn met deze soort ziekte, sterven ze meestal voordat ze de kans krijgen de ziekte te verspreiden.
De vampiervleermuis behoort tot de mammalia-klasse, chiroptera-orde en de desmodontidae-familie.
In tegenstelling tot andere soorten vleermuizen, zullen vampiervleermuizen voor de nakomelingen van een andere moeder zorgen. Wees vampiervleermuizen worden vaak geadopteerd of verzorgd door een andere volwassen vrouwelijke vampiervleermuis.