Huisdieren
Huisdieren
De dwergkonijn, een inheemse soort uit Noord-Amerika, is het kleinste konijn van de Verenigde Staten. Het weegt slechts 0,45 kilo en is klein genoeg om comfortabel in de handpalm van een volwassene te passen. Deze konijnen, die sterk op jonge kattail konijnen lijken, maken hun thuis in het westen van de Verenigde Staten rond het Great Basin. Sommige milieuactivisten en agenten van de wilde dierenbescherming menen echter dat de dwergkonijn bedreigd is vanwege verlies van leefgebied. Ze zijn sterk afhankelijk van dichte saliegroei, een kenmerk in westelijke staten dat niet meer zo overvloedig is als vroeger.
Dwergkonijnen leven in gebieden met een overvloed aan dikke, hoge salieplanten. De salieplant biedt niet alleen een mate van bescherming tegen roofdieren, maar maakt ook een groot deel uit van het dieet van de dwergkonijn. Een andere omgevingsvereiste voor een geschikt leefgebied van de dwergkonijn is losse grond, zodat deze dieren diep onder het oppervlak kunnen graven. Ze zijn een van de enige soorten konijnen in Noord-Amerika die holen en kuilen graven, die ook door andere dieren worden gebruikt. Vanwege grondafzetting kan de topografie aanwijzingen geven om precies te bepalen waar een populatie dwergkonijnen kan leven. Oude rivierbedden, hellende hellingen en de voet van salieclusters zijn allemaal waarschijnlijke leefgebieden.
Dwergkonijnen zijn inheems in Noord-Amerika. Ze zijn te vinden in het westen van de Verenigde Staten rond de regio Great Basin. Specifiek worden deze dieren aangetroffen in Washington, Utah, Wyoming en Californië, met kleine en verspreide populaties in delen van Nevada, Oregon en Montana. Alleen de staat Washington heeft de konijnen als bedreigd aangemerkt.
Het verlies van aanzienlijke hoeveelheden salieplanten heeft de dwergkonijn ernstig geschaad. De plant is een essentieel onderdeel van het overleben van de konijnen, omdat het voedsel, bescherming en schuilplaats biedt. Het grootschalige verlies van salieplanten in de regio Great Basin, en de daarmee gepaard gaande schade aan het milieu, is veroorzaakt door bosbranden, veegrasing, energiewinning en andere menselijke industrieën. Deze activiteiten hebben geleid tot fragmentatie van populaties dwergkonijnen, wat het nog moeilijker maakt voor de soort om te herstellen van het verlies van salieplanten. Eenmaal gescheiden, zullen grote populaties waarschijnlijk niet weer samenkomen, omdat deze konijnen niet meer dan een paar honderd voet van hun kuilen reizen. Waar de populaties dwergkonijnen ooit ongeveer 100 miljoen acre in het westen besloegen, beslaan ze nu ongeveer 8 miljoen acre.
De noodtoestand van de dwergkonijn, door vernietiging en verlies van leefgebied, wordt in de VS steeds breder bekend. Groepen in de westelijke regio's waar de konijnen leven, doen pogingen om geschikt land te vinden voor leefgebieden. Hun doel is om zowel salieplanten als de soort in die gebieden te cultiveren en te behouden. De Fish & Wildlife Service is meermaals verzocht, beginnend in 2003 en zo recent als 2010, om de dwergkonijn als bedreigde soort aan te merken en de nodige bescherming te bieden. De FWS heeft het verzoek echter consequent afgewezen, zelfs nadat milieubevorderingsgroepen een rechtszaak tegen de instantie hadden aangespannen. De overheidsdienst stelde dat hoewel het leefgebied van het konijn in een hele regio is beschadigd, het overleven van de soort niet onmiddellijk bedreigd is. Alleen een ras van het konijn, aangetroffen in Washington, staat als bedreigd aangemerkt.