Huisdieren
Huisdieren
Veel garens gebruiken konijnenbont om de vezel een zacht, pluisig gevoel te geven. Sommige konijnen hebben kort bont dat ongeschikt is voor wol, maar verschillende rassen groeien lang bont. Elke haar groeit tot een lengte van enkele inches en stopt dan met groeien. Fokkers oogsten het bont elke 90 tot 100 dagen, wat is wanneer het bont lang is gegroeid maar nog niet is gestopt met groeien.
De English Angora heeft een dikke, dichte vacht die het lange haar van het bont ondersteunt. Dit is het enige angoraras dat gezichtshar heeft. De wol groeit zo lang dat, zonder verzorging, het bont de ogen van het konijn bedekt. Een volwassen English Angora kan tot 7 pond (3,2 kg) wegen.
French Angora konijnen hebben een dichte ondervacht van 2 inch (5 cm) lang. Naast de ondervacht produceert het konijn ook lange dekharen die uit het bont steken en een lengte van 4 inch (10 cm) bereiken. De French Angora heeft kort bont rond het gezicht, oren en voorpoten. De korte oren raken nauwelijks het bont van het dier. Een volgroeide volwassen French Angora weegt ongeveer 10 pond (4,5 kg).
In Europa Dwarf Angora genoemd, leven deze kleine bontproducenten goed in compacte ruimtes. Net als de French Angora hebben Wooly Jerseys uitgebreide dekharen in hun vachten. Deze langere, dikkere haren beschermen de ondervacht en voorkomen klitten. Volgens de Ohio Jersey Wooly Rabbit Club slikt het konijn echter deze lange haren bij het verzorgen van zichzelf. Dit veroorzaakt wool block, een aandoening die lijkt op haarballen bij katten. Het kleine Jersey Wooly konijn groeit slechts tot 3 tot 3 1/2 pond (1,4 tot 1,6 kg).
De Giant Angora konijn biedt bont voor commerciële konijnenwolproductie. Het konijn heeft oren tot 6 inch (15 cm) lang met lang haar aan de buitenkant. Het gezicht en de voorpoten hebben kort haar. Giant Angoras groeien tot tussen de 10 en 12 pond (4,5 tot 5,4 kg). Het bont is tot 4 inch (10 cm) lang en heeft een zachte golving. Omdat de voeten van Giant Angoras gevoelig zijn, mogen deze konijnen niet in kooien met gaasvloer leven. In plaats daarvan fokken veel wolproducenten de konijnen in betonnen kooien met stro op de vloer.