Huisdieren
Huisdieren
De rivierkreeft, ook bekend als kreeft of rivierkreeftje, kan overal ter wereld gevonden worden, maar is voornamelijk gelegen in Noord-Amerika. Specifiek, de meeste van de 500 soorten rivierkreeften kunnen in Kentucky, Louisiana of het Mississippi Bekken gebied gevonden worden. Verwant aan kreeften, heeft de rivierkreeft een vergelijkbaar uiterlijk en lichaamsstructuur. Aangehecht aan de thorax van de rivierkreeft zijn vier paren looppoten en één paar scheerpotten. De scheerpoot is de ledemaat die een klaauw, of chelae, heeft. Rivierkreeften hebben ook kleinere ledematen onder de staart bekend als zwemmeretten.
De loopoten van de rivierkreeft zijn bekend als pereiopoden en zijn aangehecht aan de thorax van het dier. Naast hun primaire functie van locomotie, worden de loopoten van rivierkreeften gebruikt om scheuren en kieren in rotsen te onderzoeken op potentiële voedselbronnen. Rivierkreeften worden beschermd door een hard exoskelet dat tijdens een huivingsproces afgeworpen moet worden naarmate ze groeien. Ondanks deze bescherming is het gebruikelijk voor een rivierkreeft om loopoten te verliezen wanneer aangevallen door roofdieren; de verlies is echter niet permanent. Rivierkreeften zijn in staat om verloren ledematen te regenereren.
Het meest opvallende kenmerk op een rivierkreeft is het paar klaauw-dragende ledematen, bekend als scheerpotten, die aan de voorzijde van de thorax zijn aangehecht. Deze ledematen zijn gespecialiseerde gereedschappen die rivierkreeften gebruiken voor het opsnijden van voedsel, het vangen van prooi, het aanvallen van elkaar en als verdediging tegen roofdieren. Rivierkreeften strekken de scheerpotten uit voor de thorax tijdens het bewegen. Het is ook mogelijk voor rivierkreeften om een extra klaauw op de scheerpoot te laten groeien als bepaalde zenuwclusters beschadigd zijn.
Naast zijn loopoten en scheerpotten heeft de rivierkreeft vijf paren kleinere ledematen genaamd zwemmeretten. De zwemmeretten zijn aangehecht aan de onderkant van het abdomen en worden gebruikt om het geslacht van de rivierkreeft te identificeren. Bij mannetjes rivierkreeften zijn de zwemmeretten het dichtst bij het abdomen groter en harder dan de andere. Dat is omdat het mannetje deze zwemmeretten gebruikt om zijn sperma in vrouwtjes te depositeren. Vrouwtjes rivierkreeften hebben zachtere, meer uniforme zwemmeretten.
Rivierkreeften zijn veelvoorkomend in zoetwatermeren en -stromen en versteken zich doorgaans onder rotsen en stammen overdag. Hoewel ze omnivoren zijn, zijn rivierkreeften actieve nachtjatters. Ze prooien op slakken, insectenlarven, wormen en kikkerlarven. Rivierkreeften gebruiken normaal hun loopoten om op een trage kruip te bewegen, maar ze zullen hun staart gebruiken om snel achteruit te zwemmen als ze zich bedreigd voelen. Met een levensduur van ongeveer twee jaar moeten rivierkreeften snel en in hoog volume voortplanten. Hun natuurlijke roofdieren omvatten alligatoren, vogels en schildpadden.