Huisdieren
De prachtige ijsbeer leeft in een hard klimaat van het hele jaar door pakijs en sneeuw. Hun witte vacht camoufleert hen tegen roofdieren, maar de zwarte neus, tegen al het wit van hun leefgebied, kan van grote afstanden gezien worden bij helder weer. De zwarte neus kan de volledige camouflage van de ijsbeer tenietdoen, maar het heeft doelen die even belangrijk zijn.
De neus van een ijsbeer absorbeert warmte van zonlicht vanwege zijn zwarte kleur. Dit helpt de beer warm te houden in Arctische temperaturen.
Hoewel de vacht van de ijsbeer wit is, is zijn huid eigenlijk overal op zijn lichaam zwart, niet alleen op zijn neus. De witte haren op het lichaam van de beer zijn hol, en ultraviolet licht kan gemakkelijk de zwarte huid bereiken. De zwarte huid absorbeert vervolgens de warmte, en de vier inch dikke laag vet onder de huid houdt het vast. Dit stelt de ijsbeer in staat om comfortabel te overleven, zelfs bij de koudste temperaturen.
Ijsberen jagen op zeehonden en andere zeedieren. Omdat de zwarte neus volledige camouflage verhindert, kunnen ijsberen hun neus bedekken met hun witte poot wanneer prooi in de buurt komt. Een andere theorie stelt dat omdat de witte vachtcamouflage zo goed is, de prooi van de beer verward kan raken door de aanwezigheid van een zwarte vlek die rondbeweegt, waardoor ze hun waakzaamheid laten zakken. De ijsbeer kan dan gemakkelijk aanvallen.
De ijsbeer heeft een uitstekend reukvermogen, nuttig voor het vinden van prooi bij koude temperaturen. Het wordt geschat dat een ijsbeer een zeehond kan ruiken vanaf 0,6 mijl afstand en 3 voet onder sneeuw.