De natuurlijke diversiteit die prevalent is in waterleven is zeer intrigerend en verbazingwekkend. Een unieke vorm van waterleven is een vijfarms organisme dat bekendstaat als de zeester. De uitsteeksels geven het organisme een stervormig uiterlijk, wat de fundamentele reden is waarom het zo genoemd wordt. Echter, veel wetenschappers menen dat de term "zeester" meer gepast is omdat het organisme niet in de categorie van vissen valt. Dit ongewervelde dier leeft in een zeer divers leefgebied en kan worden gevonden in vrijwel alle zeeën en oceanen.
Geografische variatie
- Gezien de overvloed aan zijn soorten, is het alleen maar natuurlijk dat zeesterren in alle oceanen van de wereld leven. Terwijl het grootste aantal soorten leeft in de tropische Indo-Pacifische gebieden, staan zeesterren bekend om wateren van alle temperaturen te bewonen. Andere watergebieden van de wereld met een overvloed aan zeesterren omvatten de waterlichamen die Australië omringen en de noordelijke Stille Oceaan.
Aquatisch leefgebied
- Het leefgebied van zeesterren varieert van het getijdengebied tot de abyssale zone. Dit betekent dat ze naast het bewonen van de diepzee en oceaanwateren tot bijna 6.000 meter diepte, zeesterren ook te zien zijn op de kusten in het getijdengebied. Ze leven in zout water, met een zoutgehalte variërend van 1.022 tot 1.025.
Andere gangbare leefgebieden
- Omdat de reikwijdte van zeesterren zich uitstrekt tot ongeveer 400 meter van de kust, bewoont het organisme algemeen verschillende leefgebieden. Zeesterren zijn goed aangepast om niet alleen op zandstranden te leven, maar ook op rotsen, koraalriffen, woudden van kelp en kelpbonden. Zeesterren worden waargenomen terwijl ze ruimte delen met ander zeeleven in kleine gaten in rotsen. Koralen vormen zowel een leefgebied als een voedselbron voor deze organismen. Zeesterren bewoont algemeen kelpwouden en -bonden in de gematigde en poolse kustoceaan. Hoewel zeesterren kunnen overleven op fijn zand en tapijten van algen, is de populatie hoger in de laatstgenoemde gebieden.
Aanpassing aan bentos
- De mond van een zeester bevindt zich aan de onderkant van zijn lichaam, waardoor het organisme gemakkelijk minuscule zeedieren kan eten die op de oceaanbodem leven. Het ongewervelde dier slukt zijn prooi geheel of duwt zijn maag uit zijn mond, omhult zijn prooi en verteert deze extern. Omdat zeesterren goed uitgerust zijn om te overleven op, in of nabij zeebodems, worden ze vaak gecategoriseerd als bentos organismen.
Andere exotische huisdieren
