Huisdieren
Huisdieren
De zeester is een wezen dat zenuwen heeft, maar geen hersenen. Het "voelt" in de zin dat het signalen krijgt van zenuwen in zijn armen die het ertoe brengen om naar positieve dingen toe te bewegen, zoals voedsel, en weg van negatieve dingen, zoals geprikt worden met een stok.
Het vermogen om te voelen, dat wetenschappers responsiviteit of prikkelbaarheid noemen, is een van de acht functies die een levend wezen definiëren. De zeester bestaat uit cellen en het beweegt, verteren, metaboliseert, scheidt af, groeit en voortplant zich. Het een functioneel zenuwstelsel, zij het een primitief, dat de achtste vereiste vervult, dus het is een levend wezen met het vermogen om te voelen.
De zeester is georganiseerd op het wetenschappelijke principe van radiale symmetrie: het heeft meerdere identieke uitsteeksels, genaamd armen, die uit een centrale kern steken, waar zijn mond is, maar het beweegt volgens neurologische impulsen die van de armen worden ontvangen.
De meeste zeesterren hebben vijf armen, maar sommige hebben meer. Een zenuw loopt elke arm af om de vele buisvoeten op die arm te besturen. Deze zenuw biedt zowel een gevoel van aanraking als een gevoel van smaak. De zeester tast zich een weg langs een koraalrif of de zeebodem door aanraking en volgt chemische signalen in het water die het aantrekken of afstoten. In afwezigheid van een besluitvormend centraal brein, leidt de arm die de sterkste sensaties krijgt de weg.
Of een gegeven levend wezen pijn voelt, is het onderwerp van veel debat. Het ontwikkelingsniveau van het zenuwstelsel lijkt het bepalende punt te zijn. Een veelgebruikte uitdrukking is "Geen brein, geen pijn" -- met andere woorden, in afwezigheid van een hoog ontwikkeld zenuwstelsel met een centraal brein om een reactie te coördineren, bestaat pijn niet -- en de wetenschap lijkt dit te bevestigen. Hoewel het misschien alleen een lokale spierreactie is, is het voor sommigen moeilijk om de breinloze zeester weg te zien kronkelen van de stok. Tot we het zeker weten, kan het vriendelijker zijn om aan de veilige kant te blijven en schadelijke prikkels zoveel mogelijk te vermijden.