Huisdieren
Huisdieren
Zeesterns zijn stekelhuidigen die in diepe wateren leven. Hun predators vinden ze vaak op rotsen of rond koraalriffen. Zelfs zonder hersenen kunnen zeesterns bewegen door gebruik te maken van honderden voetjes op hun onderkant. Zeesterns bewegen echter niet altijd snel genoeg om te ontsnappen aan sneller bewegende predators. Het vermogen van de zeester om hun armen terug te laten groeien als ze worden verminkt of opgegeten, stelt hen in staat om sommige predatoraanvallen te overleven.
Hoewel haaien geen kieskeurige eters zijn, eten niet alle haaiensoorten zeesterns. Bodembewonende soorten zoals horenhaaien, verpleegstershaaien en Port Jackson-haaien hebben de beste toegang tot zeesterns. Zeesterns bewegen veel langzamer dan haaien, waardoor ze gemakkelijke prooi zijn. De horenhaai gebruikt zijn voortanden om de zeester te grijpen, waarna hij het met zijn achterkaken vermalen en doorslikt. Port Jackson-haaien scheppen zeesterns in hun mond en malen het vervolgens met zijn achterkaken.
Mantarrays voeden zich nabij koraalriffen waar zeesterns leven. De mantarray eet zeesterns terwijl hij zwemt, waarbij hij water en prooi tegelijk doorslikt. Platen in de mond van de straal, gelegen nabij zijn kieuwen, vangen de zeester, waarna de straal water uit zijn kieuwen duwt. Zodra het water weg is, duwt de straal de zeester naar zijn maag en slokt het geheel op.
Alle drie de leden van de Alaska-koningskrabbenfamilie, Blauwe, Rode en Gouden krabben, eten zeesterns. Deze krabben komen in contact met zeesterns wanneer ze elke voorjaar terugkeren naar diepe wateren. De Alaskaanse krab hecht zich met zijn knijpers aan de zeester. Vervolgens gebruikt hij zijn knijpers om de zeester in kleinere stukken te scheuren. De krab plaatst de kleine stukjes in zijn mond en slokt ze op.
Zeesterns eten ook andere zeesterns. Sommige zeesterns volgen geursporen om voedsel te vinden, terwijl anderen voedsel vinden door aanraking. Zodra ze prooi hebben gevonden, wikkelen zeesterns hun armen er strak om. Vervolgens duwt het zijn maag door zijn mond en tegen zijn prooi. Wanneer de zeester zijn maag weer naar binnen zuigt, wordt de prooi ook naar binnen gezogen.