Huisdieren
Huisdieren
De tijgerslang is een van de vele giftige slangen die inheems zijn in Australië. Het is een gevarieerde slangensoort met een aantal ondersoorten die kunnen variëren in grootte en uiterlijk. De verschillende soorten kunnen tussen de 1,2 en 2,1 meter lang worden. Het is een grote slang die agressief is in de verdediging en een krachtig neurotoxisch gif heeft. Toch kunnen en eten verschillende inheemse Australische dieren deze slangen.
De small-eyed snake is een andere giftige Australische soort. Hij wordt tussen de 45 centimeter en net iets meer dan 1 meter lang en heeft een stevig lichaam. De slang varieert in kleur van crème tot roze met een blauwe kop en donkere tekening langs het lichaam. Hoewel veel kleiner dan een volwassen tijgerslang, staat hij erom bekend juvenielen te doden en op te eten. Andere kleine reptielen, inclusief zijn eigen soort, evenals eieren, maken het grootste deel van zijn dieet uit.
De pied butcherbird is een middelgrote vogel die in veel van Australië voorkomt. Hij heeft een zwarte rug en kop met wit op de buik en kleine plekken op de vleugels. Hij is het meest voorkomend in bosgebieden, vaak met takken als jagkijkplaatsen. De vogels voeden zich met kleine reptielen, zoogdieren en amfibieën. Volwassen tijgerslangen hebben weinig te vrezen van hen, maar jonge slangen kunnen worden gevangen en opgegeten. De butcherbird laat zich van zijn zitstok vallen, speldt zijn prooi vast en gebruikt zijn scherpe snavel om hem te doden.
De brown goshawk is een middelgrote roofvogel die wijdverspreid in Australië voorkomt. De vogel heeft een leigrijze rug en kop met lichte bruine plekken rond de nek en borst. Hij is het meest voorkomend in bosgebieden, met takken als jagkijkplaatsen. Het dieet van de vogel bestaat voornamelijk uit kleine zoogdieren zoals konijnen, evenals vogels en kleine reptielen zoals juveniele tijgerslangen. Hij vangt zijn prooi door erop af te swoepen en hem vast te grijpen met zijn krachtige klauwen.
De kookaburra is het grootste lid van de ijsvogelfamilie, hoewel hij zelden vis eet. Hij is voornamelijk witgrijs van kleur met donkere, bijna zwarte kleur op de vleugels en de achterkant van zijn kop. Hij is het meest voorkomend in zuidoost-Australië en delen van het zuidwesten. De vogel jaagt vanaf een zitstok en laat zich op zijn prooi vallen, deze grijpend met zijn snavel. Vervolgens vliegt hij terug naar zijn zitstok en schudt en slaat de prooi tegen takken om hem te doden. Kleine reptielen zoals jonge tijgerslangen maken deel uit van zijn dieet.
De swamp harrier is een grote Australische roofvogel die voorkomt in de buurt van de kustgebieden van het land en minder vaak diep landinwaarts. Hij heeft een slank lichaam en is voornamelijk licht- tot donkerbruin met wat lichtere kleuring in de buurt van de staart. Zoals de naam al doet vermoeden, is hij het meest voorkomend in wetland-gebieden, waar hij voedt met zoogdieren, amfibieën en reptielen zoals de tijgerslang. Hij zoekt naar prooi tijdens de vlucht, glijdend dicht bij de grond en neerdaald op dieren, deze vastspeldend met zijn klauwen.