In 1973 stelde de overheid de Wet op bedreigde soorten in om diersoorten te beschermen die op het punt staan uit te sterven. In veel gevallen zijn factoren zoals vernietiging van leefgebied, veranderingen in klimaat en verstoringen in de voedselketen voldoende om wilde dierenpopulaties te verminderen. Zelfs in de afgelopen jaren, ondanks pogingen van mensen om bedreigde dieren te behouden, zijn veel soorten verdwenen.
Gouden pad
- In 1989 ging de gouden pad uitsterven door vervuiling, klimaatveranderingen, uv-straling en schimmelinfecties van de huid. De mannetjes hadden een heldere gouden kleur, in plaats van de gebruikelijke grijze of bruine huidpigmentatie van de meeste padden. Vrouwtjes vertoonden een verscheidenheid aan huidkleuren, inclusief geel en zwart. De padden bewoonden gebieden van Costa Rica.
Luipaard van Zanzibar
- De luipaard van Zanzibar, die de archipel van Zanzibar in Tanzania bewoonde, is mogelijk in 1996 uitgestorven; echter, individuen melden af en toe waarnemingen. Vanwege bijgelovige overtuigingen dat de luipaarden tot heksen behoorden, jaagden mensen meedogenloos op de dieren. Pogingen om de gedemoniseerde luipaarden van Zanzibar te redden, waren niet voldoende om de overgebleven leden van de soort te behouden.
Pyrenese steenbok
- Deze soort wilde geit ging in 2000 uitsterven toen een boom de laatste overgebleven vrouw doodde. Daarvoor hielpen wijdverbreide jachtpraktijken om het aantal wilde Pyrenese steenbokken in regio's van Spanje en de Franse Pyreneeën te verminderen. In 2009 creëerden wetenschappers een gekloonde steenbok uit huidmonsters; echter, het dier stierf aan complicaties in zijn longen.
West-Afrikaanse zwarte neushoorn
- Decennialang jaakten stropers op West-Afrikaanse zwarte neushoorns voor hun hoorns. De stropers verkochten de hoorns vervolgens op markten in Azië en Jemen, waar mensen ze gebruikten om medicijnen en dolken te maken. Volgens een artikel in "National Geographic" verklaarde de Wereldnatuurbond de uitsterving van de soort in 2006.
Tasmaanse tijger
- Ondanks zijn naam, was de Tasmaanse tijger, of thylacine, een buideldier met een hondachtig uiterlijk. Al in de jaren 1830 jaakten kolonisten op thylacines voor een premie, die het Tasmaanse Parlement had ingevoerd in een poging om vee te beschermen. Volgens Discovery News, zelfs voordat de premiejagers in het beeld traden, stonden de thylacines voor overweldigende concurrentie van dingo's. De soort ging uiteindelijk in de jaren 1930 uitsterven.
Andere exotische huisdieren
