De zeekomkommer is een zeedier met een lang lichaam en lederachtige huid dat op de zeebodem van alle oceaanlichamen leeft. Zeekomkommers behoren tot het stam Echinodermata. Ze komen overvloedig voor in ondiepe wateren van tropische koraalriffen.
Kenmerken
- Zeekomkommers behoren tot de klasse Holothuroidea. Ze zijn aaseters die zich voeden met plankton en verrottend organisch materiaal dat op de bodem van de zee wordt gevonden. Ze communiceren met elkaar via hormoonsignalen door het water. Ze planten zich seksueel en aseksueel voort. De speciale eigenschap van het lichaam van de zeekomkommer is het catch-collageen dat de lichaamswand vormt. De lichaamswand kan naar wens worden aangespannen en ontspannen, en de zeekomkommer kan zichzelf vloeibaar maken om door smalle openingen te kruipen.
Typen
- De drie veelvoorkomende typen zeekomkommer zijn de witte sterkomkommer, de Californische komkommer en de warrige kastanjekomkommer.
Verdediging
- Zeekomkommers verdedigen zichzelf door plakkerige draden uit te stoten om de vijand te vangen. Sommige zeekomkommers verdedigen zichzelf door hun spieren samen te trekken en gespecialiseerde interne organen via de anus uit te werpen. De organen regenereren snel na verminking.
Voedsel
- Zeekomkommers zijn delicatesse in de Chinese keuken. De Chinezen pocheren de komkommers en bedekken ze met een knoflook, ui, gember en sojasaus genaamd Hoi Sam. Zeekomkommers worden gevuld met varkensvlees en gedroogde vis. In Spanje worden ze gegeten met olijfolie en zout. Zeekomkommers worden ook ingelegd.
Farmaceutische toepassingen
- Een extract van zeekomkommers wordt gebruikt om topische toepassingen zoals oliën en crèmes te maken. Ze worden ook gebruikt als voedingssupplementen vanwege hun antibacteriële, ontstekingsremmende en anticoagulerende eigenschappen.
Andere exotische huisdieren
