Huisdieren
Huisdieren
Zeekomkommers lijken op een komkommer. Ze variëren in kleur van wit tot verschillende tinten bruin. Ze zijn bedekt met stekels en/of wratten en hebben zuignappen aan hun onderkant, waarmee ze over de zeebodem bewegen. De mond, aan één uiteinde van de zeekomkommer, is omgeven door acht tot dertig loopvoetjes, waarmee ze hun voedsel grijpen. Hun anus bevindt zich aan de andere kant, die ze gebruiken om te ademen en verteerd voedsel uit te scheiden.
De meeste zeekomkommers eten kleine organismen zoals algen of plankton, maar anderen eten sediment van de zeebodem en afval van andere dieren.
Zeekomkommers zijn overal in de oceaan te vinden, ongeacht de diepte. Ze worden echter het meest gevonden nabij de zeebodem. De meerderheid kiest ervoor om in de buurt van riffen, rotsen of zeewier te leven. De meeste leven in zeegras, maar sommige zeekomkommers leven ingegraven in het zand. Deze komkommers hebben geen loopvoetjes en leven van bodemsediment.
Zowel op land als in de oceaan zijn zeekomkommers een gewilde voedselbron. Hoewel ze hulpeloos lijken, kunnen ze een roofdier afleiden door hun interne organen door hun anus naar het roofdier uit te werpen. Ze hebben zelfs het vermogen om hun organen te regenereren nadat ze zijn uitgestoten. Sommige variëteiten zeekomkommers hebben regenererende tubuli die kunnen worden losgelaten en een roofdier kunnen verstrengelen terwijl de zeekomkommer ontsnapt.
Hoewel de zeekomkommer ongeslachtelijk kan voortplanten, zijn ze meestal geslachtelijke kwekers. Beide paringsprocessen vereisen niet dat de komkommer elkaar aanraakt, omdat ze voortplanten door zowel eicellen als zaadcellen in het water vrij te geven. Zeekomkommers leven meestal in grote groepen, dus er paren meestal meerdere komkommers op deze manier; de eicel en zaadcel moeten elkaar ontmoeten, waarna drijvende larven ontstaan die zich uiteindelijk ontwikkelen tot een volwassen zeekomkommer.