Huisdieren
Huisdieren
Veel van de mooiste dieren in de Antarctica en omliggende gebieden zijn bedreigd. Als we niet voorzichtig zijn, zullen deze prachtige dieren die deel uitmaken van een groter ecosysteem binnenkort voorgoed verdwenen zijn. Dieren van alle vormen en maten zijn in gevaar ondanks hun bedreigde en beschermde status.
De Zuidaanse Gladiatorwalvis is gemakkelijk te onderscheiden van andere walvissen door callositeiten op zijn hoofd alsook een grote mond die naar beneden boogt vanaf recht onder de ogen. Deze walvissen hebben geen dorsale vin en ze zijn donkergrijs of zwart en kunnen wel of geen witte vlekken op hun buik hebben. Deze walvissen zijn bedreigd door de commerciële walvisvaartindustrie. De walvisvaartindustrie heeft deze soort sinds 1791 in gevaar gebracht en het was pas 1935 dat men besefte dat deze walvissoort bijna verdwenen was. De Zuidaanse Gladiatorwalvis was de eerste walvis die een beschermde status kreeg, wat betekende dat ze niet meer gevangen mochten worden. Tot ze de beschermde status kregen, is bekend dat ten minste 26.000 Zuidaanse Gladiatorwalvissen gedood zijn door de walvisvaartindustrie.
De blauwe walvis is de grootste walvis in de zee. Ze groeien meestal tot ongeveer 24 meter en wegen 120 ton. De walvis heeft 2,4 meter lange vinnen en een dorsale vin die naar achteren gericht is. Blauwe walvissen worden niet alleen door hun grootte onderscheiden, maar ook door de blauwgrijze huid met witte of grijze vlekken. Blauwe walvissen zijn bedreigd door de walvisvaartindustrie. Doorheen de jaren '30, '40 en '50 werden tienduizenden blauwe walvissen elk jaar gedood. Het resultaat was dat in de jaren '60 er maar geschatte 10.000 blauwe walvissen over waren. Sindsdien is de blauwe walvis beschermd door internationaal recht, wat betekent dat ze niet gevangen of gedood mogen worden.
De Amsterdamse Albatros is een grote vogel die chocoladebruin is in het bovenste lichaam en een wit gezicht en keel, een witte onderborst en een bruine onderstaart heeft. De Amsterdamse Albatros is bedreigd omdat het aantal is gedaald tot een geschatte 90 individuen en slechts 10 tot 20 broedparen. De aantallen zijn op de achteruitgang door de aanwezigheid van verwilderde katten die de vogels jagen, branden, en langlijnvisserij. Langlijnvisserij en vogelcholera hebben veel bijgedragen aan het verlies.
De noordelijke koninklijke albatros is een witte en zwarte albatros met een wit hoofd en nek en staartregio en zwarte vleugels. De soort leeft in de Antarctica en omringende regio's. De noordelijke koninklijke albatros is bedreigd omdat het een erg klein broedgebied heeft dat negatief beïnvloed is door stormen in de jaren '80, wat heeft geleid tot slechte voortplanting sindsdien. Sinds het als bedreigd is gelist, zijn de aantallen individuen en broedparen stabiel gebleven.
De Tristan albatros is een grote albatros met een wit lichaam en zwarte vleugels, en zonder van dichtbij te kijken, kan men niet onderscheiden tussen deze albatros en anderen. De Tristan albatros is bedreigd omdat het een erg klein broedbereik heeft en een krimpende populatie. Bijdragend aan de krimpende populatie is langlijnvisserij alsook ratten en muizen die de eieren van de vogels jagen.