Huisdieren
Huisdieren
Zoogdieren--zoals robben, zeeleeuwen, walrussen, lamantijnen, dugongs, walvissen, dolfijnen en bruinvissen--behoren tot de grootste dieren in de oceanen. Zoogdieren worden geclassificeerd als gewervelden; dat is de classificatienaam voor dieren die een ruggengraat hebben. Net als landzoogdieren zijn zeezoogdieren warmbloedig, baren levende jongen, produceren melk en hebben haar of vacht. Zeezoogdieren halen ook hun zuurstof uit de lucht met behulp van longen. Hoewel sommige zeezoogdieren zeer diep kunnen duiken en lang onder water hun adem kunnen inhouden, moeten ze vaak naar het oppervlak terugkeren om te ademen.
Duizenden vissoorten bevolken de oceanen van de aarde. Vissen verschijnen in alle vormen, maten en kleuren. Enkele bekende soorten zijn clownvis, kogelvis en papegaaivis. Veel soorten--waaronder tonijn, meerval, zalm en forel--dienen als een belangrijke voedselbron voor mensen. Net als zoogdieren hebben vissen skeletten die van been zijn. In plaats van een been skelet, hebben sommige vissoorten--zoals haaien, roggen en schaatten--skeletten gemaakt van een sterke stof die kraakbeen wordt genoemd. In tegenstelling tot zoogdieren die longen gebruiken om te ademen, halen vissen zuurstof direct uit het water met behulp van kieuwspleten.
Kreeftachtigen zijn een type arthropode. Ze zijn ook talrijk in de oceanen. Bekende soorten zijn krabben, kreeften, krill, zeepokken, kreeftachtigen en garnalen. Net als vissen halen kreeftachtigen ook zuurstof met kieuwen; ze dienen als een belangrijke voedselbron voor mensen. In tegenstelling tot zoogdieren en vissen, zijn kreeftachtigen ongewervelden; dat is de term voor organismen zonder ruggengraat. In plaats van een intern skelet, zijn kreeftachtigen uitgerust met een hard extern skelet gemaakt van chitine dat hun interne organen beschermt. In een proces genaamd vervelling, vervellen en vervangen kreeftachtigen hun exoskeletten terwijl ze groeien.
Veel zeeorganismen zijn motiel en hebben het vermogen om vrij door het water te zwemmen of over de zeebodem te bewegen. Sessiele organismen kunnen echter niet vrij rondbewegen en zijn beperkt tot een vaste locatie. Sessiele dieren omvatten sponzen, koraal en zeepokken. Sommige van deze dieren zijn hun hele leven sessiel. Anderen kunnen sessiel zijn in hun larven- of volwassen stadium, en motiel in het andere. Hoewel ze kwetsbaar kunnen lijken, hebben deze organismen unieke aanpassingen die hen helpen te overleven. Om voedsel te verkrijgen, zeven sommige sessiele dieren deeltjes uit het water in een proces genaamd filtervoeding. Om zichzelf te verdedigen tegen roofdieren, bevatten ze vaak giftige stoffen of prikkelcellen.
Micro-organismen zijn de meest talrijke organismen in de oceanen. Sommige van deze micro-organismen kunnen schadelijk zijn voor zowel mensen als zeeleven. Andere zijn essentieel voor de gezondheid van de oceanen en hun bewoners. Wanneer dieren in de oceanen sterven, helpen bacteriën om de lichamen te verteren en voedingsstoffen terug te brengen in de omgeving. Bepaalde bacteriesoorten maken ook de bioluminescentie mogelijk die bij sommige zeeorganismen wordt vertoond. Plankton zijn micro-organismen die de basis vormen van de mariene voedselketen. Ze zijn een belangrijke voedselbron voor veel zeeorganismen.