Huisdieren
Huisdieren
Orangoetang betekent 'wilde man' in het Maleis, een accurate beschrijving. Vormgegeven als kleine mannen met hun dunne, struisrode vacht, massieve lichamen en afgeronde magen, hebben orangoetangs een armspan van tot 2,1 meter en korte, zwakke poten, gevormd door een leven bijna uitsluitend in de junglebomenkronen van Zuidoost-Azië. Ondanks hun wilde uiterlijk, voeden moeder orangoetangs hun nageslacht beschermend en liefdevol op. Observaties in Zoo Atlanta in Atlanta, Georgia, tonen aan dat een moeder orangoetang haar baby stevig in de armen houdt en het aaien en kussen geeft. Ze zal ook proberen anderen te weerhouden om naar haar baby te kijken door het te schermen met haar armen en weg te bewegen van waarnemers. Deze育儿 houding helpt de kindersterfte van orangoetangs te verlagen zowel in gevangenschap als in het wild.
Volgens Natural History Notebooks, duurt de draagtijd voor een zwangere orangoetang van 235 tot 270 dagen, of 8 tot 9 maanden. Bij de geboorte weegt een baby orangoetang 1,4 tot 1,8 kg en begint bijna meteen te klampen aan zijn moeder; het zal de eerste vier jaar van zijn leven gehecht blijven aan de vacht van zijn moeder. Tijdens de kindertijd slaapt een baby orangoetang in het nest van zijn moeder en voedt zich alleen met moedermelk. Observaties in de Honolulu Zoo tonen aan dat op ongeveer 4 jaar, wanneer het baby gespeend wordt, de moeder haar voedsel deelt met haar kind. Ze laat het zien welke voedels veilig zijn om te eten en waar ze in het seizoen te vinden zijn. Dit is belangrijk, aangezien orangoetangs voornamelijk plantenmaterie en insecten eten. Het eten van het verkeerde ding kan ervoor zorgen dat een orangoetang ziek wordt of sterft.
De jeugdige orangoetang leert zijn eigen slaapplatforms te bouwen van takken en bladeren, en ook om onafhankelijk door de bomenkronen te bewegen. Eerst zwengelt het door de bomen met alleen zijn armen. Later leert het hoe op boomtakken te lopen en van plek te springen. Deze leerfase duurt tot 7 jaar, wanneer de jonge orangoetang zal beginnen zijn overlevingsvaardigheden te finaliseren tot hij zijn moeder verlaat bij het bereiken van seksuele rijpheid. De mannelijke orangoetang bereikt seksuele rijpheid op ongeveer 10 jaar oud. Als volwassene weegt hij tot 90 kg en is 1,2 tot 1,8 meter groot. Volwassen mannelijke nageslacht breekt banden met hun moeders volledig om de beste broed- en voedingsgronden te zoeken. Vrouwelijke orangoetangs bereiken seksuele rijpheid op ongeveer 12 jaar en wegen tot 50 kg. Vrouwtjes neigen gebieden dicht bij hun moeders te vinden en socialiseren vaak met hen.
Ideaal is het opvoeden van baby orangoetangs in gevangenschap de taak van de moeder, net als in het wild. Volgens dierenverzorgers in Zoo Atlanta, was het gangbare praktijk tot in de jaren '80 voor dierenverzorgers om baby orangoetangs vanaf de geboorte op te voeden. Dit leidde tot de ontdekking dat orangoetangs leren hoe ze voor hun nageslacht zorgen door zelf verzorgd te worden door hun moeders. Handopgevoede orangoetangs hadden geen idee hoe ze voor hun nageslacht te zorgen als volwassenen. Heloze moeders wezen hun baby's af, wat handopvoeden noodzakelijk maakte.
Vandaag wordt handopvoeden van baby orangoetangs alleen als laatste reddingsboei gebruikt. Indien mogelijk, voeden moeders hun baby's op zoals ze in het wild zouden doen. Als een moeder orangoetang sterft of haar baby afwijst, zoeken dierenverzorgers een surrogaat orangoetang moeder. Tijdens de zoektocht naar een surrogaat, wordt de wees orangoetang met de fles gevoed en slaapt met een menselijke pleegouder in de dierentuin. De baby wordt ook gesocialiseerd met andere orangoetangs elke dag onder nauwlettende observatie.
Ideaal wordt een surrogaat moeder gekozen uit de vrouwelijke orangoetangs die dezelfde dierentuin bewonen als de wees baby. Wanneer de baby gesocialiseerd wordt, kijken dierenverzorgers naar welke vrouwelijk het meest receptief is voor de baby. Die vrouwelijk wordt gekozen als de surrogaat en de baby wordt in de kooi van de gekozen vrouwelijk geplaatst. Na het vinden van een surrogaat, worden de nieuwe moeder en baby nauwgezet samen geobserveerd om de veiligheid van de baby te waarborgen. Zodra de dierenverzorgers zeker zijn dat de moeder-kind binding gevormd is, worden de twee gelaten om te handelen zoals ze in het wild zouden. De surrogaat moeder leert de baby orangoetang alles wat het nodig heeft om te gedijen.