Wallaby's zijn buideldieren die verwant zijn aan kangoeroes. Een buideldier is een zoogdier met een buidel om zijn jongen in te dragen. Hoewel ze vaak met elkaar worden verward, zijn er veel verschillen tussen de twee buideldieren, inclusief kleur, leefgebied en lichaamsstructuur. Net als kangoeroes hebben wallaby's krachtige, grote staarten. Hoewel ze niet prehensiel (gebruikt voor vastgrijpen) zijn, gebruiken wallaby's hun staarten wel om balans te houden en om zichzelf in een zittende houding te houden.
Leefgebied
- Het natuurlijke leefgebied van de wallaby varieert per groep, zoals de bos-, rots-, moeras-, bos- en struikwallaby's. Ze geven vooral de voorkeur aan ruw terrein, zoals dicht beboste gebieden, kliffen en granieten rotsbodem. Rotswallaby's leven in de zuidelijke woestijn op "bijna verticale rotswanden" volgens de San Diego Zoo website. Roodnekwallaby's hebben een veelzijdiger leefgebied. Een daarvan is in de bergen van Tasmanië. Vanaf de geboorte zijn wallaby-jongen klein, kwetsbaar en zwak. In de buidel van hun moeder groeien en ontwikkelen ze zich ten minste een paar maanden.
Verspreiding
- Wallaby's leven voornamelijk in Australië en de omliggende eilanden. De gebraden nagelstaart, of flashjack, wallaby is een andere soort wallaby waarvan het leefgebied zich uitstrekt van het noorden in Queensland tot verder zuiden in New South Wales.
Voedselbron
- Wallaby's zijn herbivoren. Ze eten een verscheidenheid aan planten zoals grassen, zeggen en bladeren. Ze hebben lange kaken en grote, platte tanden die gemaakt zijn voor het kauwen van grassen en andere planten. Vaak reizen wallaby's op zoek naar voedsel en water. Grote groepen wallaby's verzamelen zich vaak rond watergaten.
Roofdieren
- Een van de weinige natuurlijke roofdieren van de wallaby is de Tasmanische duivel. Er zijn enkele soorten die zijn geïntroduceerd, zoals vossen en katten, die roofdieren van de wallaby werden. Deze geïntroduceerde roofdieren worden beschouwd als de reden voor de uitsterving op het vasteland van de rode hazenwallaby. In 2010 is de zwartvoet-rotswallaby dicht bij uitsterving om dezelfde reden. Een van de verdedigingen van de wallaby is zijn sterke achterpoten, die het gebruikt om roofdieren aan te vallen.
Habitatverlies
- De grootste bedreiging voor wallaby's is habitatverlies. Met de Europese kolonisatie werd veel inheemse bos geruimd om plaats te maken voor weide- en landbouwgrond. Verdere grondontwikkeling heeft een aanzienlijke hoeveelheid diversiteit binnen hun natuurlijke leefgebied uitgewist. Veranderingen in klimaat hebben ook invloed op wallaby's. Het World Wildlife Foundation werkt samen met gemeenschapsgroepen om hun natuurlijke leefgebied te beschermen.
