Huisdieren
Huisdieren
Woestijnvossen zijn uniek aangepast aan de hete, aride omstandigheden waarin ze leven. De meeste woestijnvossen leven van een dieet van insecten, woestijnfauna, kleine dieren en zelfs doodgereden dieren. Holen en kuilen zijn de voorkeurswoningen van woestijnvossen. Woestijnvospopulaties nemen in veel gebieden af vanwege menselijke binnendringing in hun territoria.
Een nachtactief dier, de grijze vos staat bekend als de enige woestijnvos die bomen beklimt. De grijze vos eet woestijnratten, woestijnvruchten en bladeren, evenals kleine vogels en slangen. Qua bouw vergelijkbaar met een kleine coyote, weegt de grijze vos van 2,3 tot 4,5 kilo en heeft een grijze vacht met een zwarte streep langs zijn pluizige staart. Grijze vossen paren in de late wintermaanden en welpen worden het volgende voorjaar geboren. Beide ouders voeden de welpen en de vader is verantwoordelijk voor het bewaken van het hol. Grijze voswelpen verlaten doorgaans het hol en jagen op hun eigen na vier maanden.
Een van de kleinste woestijnvossen, de fennec weegt minder dan 1,4 kilo en wordt gekenmerkt door zijn zwart getipte staart, zandkleurige vacht en 15 centimeter lange puntige oren, die deze vos helpen om lichaamswarmte af te stralen. Het paarseizoen van de fennec is in het late winter, met welpen in het vroege voorjaar. Fennecs leven in kleine ondergrondse holgemeenschappen met andere vossen en leven voornamelijk van woestijnvruchten, insecten en kleine dieren, zoals woestijnknagers.
Een kleine vos van 1,8 tot 2,3 kilo, de kitvos leeft in droge, open woestijnvlakten en is een nachtactieve jager en gretige graver. De kitvos woont in holen of kuilen en leeft voornamelijk van een dieet van kangoeroeratten. Kitvossen zijn uniek aangepast aan het woestijnleven omdat ze heel weinig water nodig hebben. Kitvossen verplaatsen regelmatig naar verschillende holen en creëren vaak ingewikkelde tunnels met talrijke uitgangen. Kitvossen zijn solitaire dieren, behalve bij het paren, dat in het late najaar plaatsvindt. Kitvoswelpen worden in het late winter geboren. Beide ouders zorgen voor hun nakomelingen tot ze voor zichzelf kunnen zorgen op ongeveer vijf tot zes maanden leeftijd. De kitvos wordt gekenmerkt door zijn grote oren, puntige snuit, lichtbruine huid en zwart gestreepte staart.
Hoewel de San Joaquin kitvos wordt beschouwd als een volledig ander ras dan de kitvos, deelt hij dezelfde kenmerken wat betreft grootte, gewicht, voeding en broedgewoonten, en het grootbrengen van welpen. De vacht van de San Joaquin kitvos is echter veel lichter van kleur dan die van de kitvos en, in plaats van zijn eigen holen te graven, verkiest hij om de bestaande holen van kleine woestijnknagers te vergroten.