Huisdieren
Huisdieren
Anale zakken bieden een hondse equivalent van een rijbewijs of paspoort in de hondenwereld. De geur geproduceerd door de kieren is specifiek voor elk dier, en stelt honden in staat om elkaar met één snuif te identificeren. Echter, huisdieren hebben soms gezondheidsproblemen met anale zakimpacties en infecties die mogelijk opgelost moeten worden met chirurgische verwijdering.
Anale zakken dienen een belangrijke, maar gevarieerde, functie voor dieren die ze hebben. De meeste roofdieren hebben anale zakken, hoewel mensen ze niet hebben. Soms aanale kieren genoemd, worden ze bij honden en katten aan weerskanten van en iets onder de anus gevonden. De zak zit onder de huid, en een kleine buis gaat ervan naar een opening naast de anus. De sterke reukende spuit die stinkdassen hebben, komt van hun anale zakken. Bij honden en katten wordt een ruikende, dunne afscheiding geëmiteerd door de zakken op de ontlasting gedeponeerd om territorium te markeren. Honden en katten identificeren elkaar ook door de achterkant van andere dieren te ruiken waar de anale zakken zich bevinden. De anale zakafscheiding van elk dier heeft een unieke geur.
Anale zakken kunnen problemen veroorzaken bij huisdieren. Impacties, abcessen en infecties zijn veelvoorkomende problemen door diverse oorzaken. Soms zijn de anale zakkanalen van een hond niet correct gevormd, of de afscheiding van de kliek is te dik. Zachte ontlasting kan de kanaalopeningen ook blokkeren. Dit veroorzaakt irritatie en pijn bij honden, die hun achterwerk kunnen slepen of hun anus vaak likken. Als een anale zak geabscesseerd raakt, is de huid eromheen blauw en rood. Anale zakkanker kan ook voorkomen, maar dit is niet veelvoorkomend.
Anale zakken die geïmpacteerd raken, moeten door een trimmer, dierenarts of de eigenaar uitgespoeld worden. Abcessen moeten door een dierenarts geponsen en gedraineerd worden, en antibiotica worden meestal voorgeschreven. Echter; als anale zakproblemen een chronisch probleem worden, kan een dierenarts aanbevelen de kieren te verwijderen. Een “anale sacculectomie” genoemd, wordt het beschouwd als een eenvoudige procedure. De hond wordt geanesthetiseerd en de kieren worden van afscheidingen geleegd. Twee kleine insnijdingen worden gemaakt op de achterkant van de hond boven de locatie van de anale zakken. Ze worden verwijderd en elke insnijding krijgt een paar hechten.
De hond kan meestal dezelfde dag als de operatie naar huis gaan. Een dierenarts schrijft pijnstillers en antibiotica voor om infectie te voorkomen. Het risico op infectie is hoog omdat fecale stof in de buurt van de insnijdingen aanwezig is, dus het is belangrijk om de hond een volledige kuur antibiotica na de operatie te geven. Sommige honden hebben een paar dagen moeite met ontlasten omdat hun achterwerk wond is doordat de insnijdingen genezen. In zeldzame gevallen kan permanente fecale incontinentie optreden door de operatie als zenuwen per ongeluk beschadigd raken. De hond mag niet kauwen of likken aan de hechten, dus een grote plastic kegel genaamd een Elizabethaanse kraag moet mogelijk om de nek van de hond geplaatst worden om hoofdbeweging te beperken. De dierenarts kan een controlebezoek vragen na ongeveer een week na de operatie, om te zien hoe de insnijdingen genezen.