Huisdieren
Huisdieren
Vaccins zijn ontworpen om honden te beschermen tegen specifieke ziekten door het immuunsysteem te stimuleren om de infectieuze agenten die ze veroorzaken, aan te vallen en te doden. In zeldzame gevallen kunnen vaccins echter ofwel de ziekte zelf uitlokken of symptomen produceren die het zo nauw bootsen dat de echte en de vaccin-geïnduceerde ziekten niet van elkaar te onderscheiden zijn. Sommige, waaronder de meest gevreesde van allen, rabiës, vallen het centrale zenuwstelsel van de hond aan. Er bestaat geen gecentraliseerd rapportagesysteem om zulke extreme reacties bij te houden, dus de frequentie is onbekend, maar nadelige reacties op vaccins, vaak met neurologische symptomen, zijn vaak genoeg om aanzienlijke controverse te hebben gegenereerd binnen het veld van de veterinaire geneeskunde over wanneer (of of) de potentiële voordelen van sommige vaccins de risico's opwegen.
Lyme vaccinziekte boots de symptomen van de ziekte van Lyme na, een ernstige bacteriële ziekte die wordt overgebracht op honden door het speeksel van geïnfecteerde herten teken, waaronder hoge koorts, verlies van eetlust, opgezwollen lymfeklieren, gewrichtsontsteking en soms neurologische stoornissen. Hoewel er vaccins bestaan, zijn ze controversieel omdat ze herinfectie mogelijk niet voorkomen, en veel complicaties door reacties zijn gerapporteerd, waaronder aanvallen, neuropathie (zenuwstelselschade) en cognitieve stoornis.
Ook wel vaccin-geïnduceerde rabiës genoemd, is deze dodelijke ziekte zeldzaam, maar wanneer het optreedt, beginnen de symptomen 10 tot 21 dagen na vaccinatie te verschijnen en zijn ze identiek aan rabiës, waaronder slapheid, verlamming en ernstige ontsteking van de hersenen en het ruggenmerg van de hond. Net als bij rabiës kunnen de symptomen variëren afhankelijk van welk deel van het zenuwstelsel wordt aangevallen. Net als veel andere vaccins vallen rabievaccins in twee algemene categorieën: "gemodificeerd levend" (verzwakt) of "gedood." In vatbare honden hebben gemodificeerd-levend vaccins het potentieel om actief te worden en ziekten te veroorzaken, inclusief vaccin-geïnduceerde rabiës. Gedode vaccins daarentegen kunnen geen ziekte veroorzaken, maar hebben meer kans om ernstige allergische reacties uit te lokken. Het enige verschil tussen rabiës en vaccin-geïnduceerde rabiës is dat het zieke dier niet besmettelijk is voor anderen, maar de aandoening is ongeneeslijk en dodelijk.
Ook wel polyradiculoneuritis genoemd, Coonhound paralysis is een andere ziekte die honden kan treffen na injectie van een gemodificeerd-levend rabievaccin. Omdat het auto-immuunsysteem de zenuwen aanvalt die de spieren van stroom voorzien, omvatten symptomen slappe verlamming (slappe hond syndroom), waardoor de hond volledig verlamd raakt tot het punt dat het misschien niet meer zelfstandig kan ademen. Met intensieve zorg overleven sommige honden deze ziekte, maar het herstel duurt maanden en is erg duur.
Hondsdolheid, een zeer besmettelijke virale ziekte, is de meest voorkomende oorzaak van hersenontsteking (encefalitis, ook wel encefalomyelitis genoemd) bij honden en het gemodificeerd-levend hondsdolheidvaccin is vaak betrokken geweest bij nadelige reacties van verschillende soorten. Canine distemper virus encefalitis is het ernstigste, met symptomen die hetzelfde zijn als de ziekte zelf, inclusief aanvallen, gebrek aan coördinatie, gedragsveranderingen en cognitieve stoornis.