Huisdieren
Huisdieren
De Newfoundland is een groot hondenras dat geneigd is om zacht, kalm, intelligent en beschermend te zijn. Deze kenmerken maken de Newfoundland een goede match voor een huishouden met kinderen. Wat gezondheid betreft, lijdt de Newfoundland voornamelijk aan fysieke beperkingen als gevolg van hun grote grootte. Artritis en heupdysplasie zijn niet ongebruikelijk. Neurologische ziekten bij Newfoundland honden zijn niet bijzonder veelvoorkomend, maar het ras kan nog steeds slachtoffer vallen van enkele van de meer voorkomende neurologische ziekten bij honden.
Syncope is een ziekte die plotselinge bewusteloosheid of duizeligheid veroorzaakt. De oorzaak is een tekort aan bloed aan de hersenen. De onmacht van het lichaam om adequaat bloed naar de hersenen te circuleren, kan geworteld zijn in verschillende andere gezondheidsproblemen, maar bij Newfoundlands is het waarschijnlijk het resultaat van hartaandoeningen veroorzaakt door een congenitaal hartaandoening waarbij de aortaklep gemisvormd is. Als uw Newfoundland lyft aan syncope en bewusteloos wordt, is het beste om de hond op zijn buik te leggen en de achterpoten te verlagen om de bloedstroom naar de hersenen te verbeteren. Gebruik ook een deken om de lichaamswarmte te behouden. Een dierenarts moet bij de eerste instantie van bewusteloosheid geraadpleegd worden.
Myasthenia gravis beïnvloedt de manier waarop zenuwen informatie naar spieren in het lichaam overbrengen. De neuromusculaire juncties, een van de hoofdbestanddelen van het zenden van signalen van de hersenen naar de spieren, worden aangevallen door het eigen immuunsysteem van de hond. De ziekte treft de gestreepte spiergroep (bijv. de spieren gebruikt voor willekeurige beweging door het lichaam zoals lopen). Het deel van het lichaam dat door deze aandoening uitgeschakeld wordt, hangt volledig af van welke neuromusculaire juncties beschadigd zijn. Typische tekens van de ziekte zijn zwakte aan één kant van het lichaam, vermoeidheid, en zwakte in gezichtsspieren.
De oorzaak van degeneratieve myelopathie is niet bekend. Wat wel bekend is, is dat de ziekte het ruggenmerg van de hond beïnvloedt en zwakte in de achterpoten creëert. Volledige verlamming treedt uiteindelijk op. De eerste tekens zijn moeite om op te staan en te lopen op gladde oppervlakken. Uiteindelijk zal de hond zijn achterpoten slepen tijdens het lopen, wat de nagels laat verslijten. De ziekte duurt vijf maanden tot een jaar om volledig te progresseren en wordt meestal niet gezien in honden onder vijf jaar. De ziekte kan alleen gemanaged worden, aangezien er geen remedie is.