Huisdieren
Het meest voorkomende teken van een probleem met het centrale zenuwstelsel is een aanval, die in wezen de hersenen kortsluit en verlies van motorische controle veroorzaakt. Bij de meeste myotonische aanvallen verliest een hond het besef van zijn omgeving en van zichzelf als grote spiergroepen spasmeren.
Myotonia is een neuromusculaire aandoening die de spieren beïnvloedt na samentrekking of stimulatie. Deze aandoening veroorzaakt stijfheid in alle spiergroepen, veroorzaakt door mutaties in de chloride-natrium- of kaliumkanalen die spiermembraan beïnvloeden.
Oorspronkelijk werd aangenomen dat het alleen de miniatuur schnauzer en chow chow trof, maar myotonia heeft ook een klein aantal Australische vee honden en Maltese kruisingen getroffen.
Myotonische honden vertonen prominente schouder- en dijspieren, moeite met opstaan en een stijve gang. Tongen zijn vergroot en stijf, waardoor het voor de hond moeilijk is te slikken en verhoogd kwijlen en abnormaal blaffen veroorzaakt.
Er is geen bekende genezing voor myotonia, hoewel dagelijkse procainamide-therapie heeft bewezen sommige problemen te verlichten. Myotonische honden, zelfs met behandeling en symptoomverlichting, zullen nooit normaal bewegen of eten.
Een myotonische aanval zorgt ervoor dat een hond een scherpe gedragsverandering vertoont, gekenmerkt door veranderingen in motorische activiteit als gevolg van abnormale zenuwcel functie in de hersenen. Myotonia veroorzaakt ongemak, maar is niet levensbedreigend.