Huisdieren
Huisdieren
Auto-immuun huidaandoeningen bij honden veroorzaken een verscheidenheid aan symptomen. Er zijn veel soorten problemen veroorzaakt door deze stoornis, die allemaal dierenartsbehandeling vereisen om op te lossen. Helaas hebben veel honden met auto-immuun huidaandoeningen een slechte prognose.
De website Natural Pet Care stelt dat auto-immuun huidaandoeningen zich op vele manieren manifesteren bij honden, afhankelijk van welk orgaan is aangetast. Er zijn een paar soorten auto-immuun huidaandoeningen, waaronder pemphigus en erythema, elk met hun eigen varianten.
Dr. Kathleen Hutton van de Dog Owner's Guide stelt dat auto-immuun huidaandoeningen worden veroorzaakt door slecht functionerende immuunsystemen die beginnen om lichaamsweefsel af te stoten. Het immuunsysteem denkt dat het eigen weefsel vreemd is en probeert het uit het lichaam te verwijderen. Hoewel er veel theorieën zijn over wat een defect immuunsysteem zou kunnen veroorzaken, zijn er geen definitieve antwoorden. Sommige dierenartsen geloven dat vaccins immuunsysteemproblemen kunnen veroorzaken, terwijl anderen de schuld geven aan omgevingsfactoren en genetica.
Volgens Hutton is de frequentie van honden die auto-immuun huidaandoeningen oplopen ongebruikelijk tot zeldzaam. Desondanks zijn er veel variaties van auto-immuun huidaandoeningen. De pemphigus-varianten omvatten pemphigus erythematosus, pemphigus vegetans, pemphigus vulgaris en pemphigus foliaceus. Erythema-types omvatten systemisch lupus erythematosus en erythema multiforme. Andere auto-immuun huidaandoeningen zijn nodulaire panniculitis en toxische epidermale necrolyse.
Auto-immuun huidaandoeningen veroorzaken een verscheidenheid aan symptomen. Bijvoorbeeld, de Merck Veterinary Manual stelt dat symptomen van pemphigus vulgaris omvatten korstige blaasjes op de anus, mond en mondholten. De website Natural Pet Health suggereert dat symptomen van systemisch lupus erythematosus koorts, zwakte, vermoeidheid en huidlaesies op de arm, nek of gezicht zijn. Toxische epidermale necrolyse veroorzaakt blaasjes en zweren op de huid, slijmvliezen en voetkussens van de hond.
De Merck Veterinary Manual stelt dat auto-immuunstoornissen doorgaans worden behandeld met glucocorticoïden. Daarnaast kunnen toegevoegde medicijnen nuttig zijn voor specifieke aandoeningen. Bijvoorbeeld, azathioprine en goudzouten kunnen gunstig zijn voor honden met pemphigus vulgaris, terwijl cyclofosfamide kan helpen bij pemphigus foliaceus.