Heupdysplasie bij puppy's is een abnormale ontwikkeling van de heupen. Het wordt meestal gevonden bij puppy's van grote rassen van 6 tot 18 maanden oud. Er zijn behandelingen die de abnormale heupgroei bij puppy's kunnen omkeren en hun kwaliteit van leven kunnen verbeteren.
Beschrijving
- Een normaal heupgewricht laat de dijbeenkop stevig in het heupkompat passen, wat helpt om stress en gewicht op de heup te verminderen. Heupdysplasie veroorzaakt dat het dijbeen uit de kom glijdt en los aan het heupkompat verbindt. Wanneer de verbinding van botten binnen de heup abnormaal is, veroorzaken reguliere activiteiten, zoals lopen, dat de heupbotten slijten of scheuren.
Oorzaken
- Genetica is de primaire oorzaak van heupdysplasie. Als een ouderhond heupdysplasie heeft, is het waarschijnlijker dat zijn nakomelingen dit ook ontwikkelen. Het voeren van extra voedsel aan puppy's van grote rassen kan leiden tot snelle bot- en spiergroei, en dit kan leiden tot abnormale ontwikkeling van heupbotten. Ook zware puppy's lopen meer risico op het ontwikkelen van heupdysplasie.
Symptomen
- Een hond met heupdysplasie kan kreupel lopen of langzaam lopen. Het kan moeite hebben met liggen, opstaan of traplopen. Er kan stijfheid en pijn in de achterpoten zijn na het lopen of rennen. Ook kan de heup een klikkend geluid produceren wanneer de hond hem op bepaalde manieren beweegt.
Diagnose
- Lichamelijk onderzoek en röntgenfoto's worden gebruikt om heupdysplasie bij puppy's te diagnosticeren. Een dierenarts zal het heupgebied van een hond lichamelijk onderzoeken en zijn poten manipuleren om abnormale bewegingen te vinden. Hij zal röntgenfoto's gebruiken om afbeeldingen van de heupbotten en eventuele abnormale positionering te tonen.
Behandeling
- Er zijn verschillende chirurgische procedures om heupdysplasie bij puppy's te corrigeren. De gebruikte procedure hangt af van de leeftijd en grootte van de hond, en de ernst van de aandoening. Triple pelvis osteotomie is een veelvoorkomende operatie waarbij de heupbotten worden gebroken en het dijbeen wordt uitgelijnd voor een stevigere pasvorm in het heupkompat. Het wordt meestal uitgevoerd bij honden jonger dan 10 maanden. Niet-chirurgische behandelingen omvatten fysiotherapie, massage, voedingssupplementen, ontstekingsremmende medicatie en pijnstillers. Deze behandelingen kunnen de progressie van de ziekte vertragen, maar ze veranderen de abnormale positionering van botten binnen de heup niet.
