Huisdieren
Huisdieren
Onderzoek suggereert dat honden ongeveer 10.000 tot 12.000 jaar geleden voor het eerst werden gedomesticeerd. Sindsdien is de populariteit van honden even snel gegroeid als het aantal beschikbare rassen. Bovenaan de lijst voor de meeste families die een hond aan hun rangen willen toevoegen staat de Labrador retriever. Bekend om zijn vriendelijke, uitbundige en niet-agressieve aard, past de Labrador van nature in de meeste huishoudens. Echter, dit ras kan ook genetische problemen hebben, zoals heupdysplasie, wat betekent dat de gezinshond sommige van dezelfde zachte zorg nodig kan hebben die het dagelijks biedt.
Heupdysplasie treedt het vaakst op bij Labradors in de middelste of latere levensfase. In sommige gevallen beginnen de eerste symptomen van een probleem echter vroeg te verschijnen, zelfs bij puppy's van vijf maanden oud. Veel Labradors worden geboren met gezonde heupen die dysplastisch worden. De exacte oorzaak van heupdysplasie kan niet altijd worden gediagnosticeerd, hoewel de American Kennel Club suggereert dat genetica en omgeving een belangrijke rol spelen. Heupdysplasie treedt op wanneer de spieren en weefsels rond het heupgewricht verzwakken en de kop en kom niet langer kunnen ondersteunen.
Het herkennen van de symptomen van heupdysplasie is de eerste verdedigingslinie die je je Labrador retriever kunt bieden. Veranderingen in het gedrag van je dier tijdens beweging, evenals bij routinebewegingen zoals traplopen of opstaan uit liggende houding, kunnen op een heupprobleem wijzen. Andere symptomen van heupdysplasie zijn mankheid of kreupelheid na wandelingen, knetterende geluiden wanneer je hond loopt of gevoeligheid wanneer de achterhand wordt aangeraakt.
Voor veel Labradors zal dysplasie leiden tot voortdurende degeneratie van het heupgewricht, wat kan leiden tot artritis in het aangetaste gebied, evenals mobiliteitsproblemen die variëren in ernst van een verminderd bewegingsbereik in het gewricht tot ernstige invaliditeit. De meeste, zo niet alle, Labradors met heupdysplasie ervaren pijn die beheerd moet worden.
Heupdysplasie kan niet worden genezen, maar je kunt de pijn van je hond op verschillende manieren beheersen. Als je hond relatief lichte pijn heeft, overweeg dan het gebruik van paracetamol om het ongemak te verminderen. Raadpleeg daarnaast je dierenarts om te zien of het zetten van je hond op een ontstekingsremmend middel zou helpen om zwelling te verminderen en pijn te verminderen. Bij ernstigere heupdysplasie kan een dierenarts aanbevelen om de aangetaste gewrichten met cortison te injecteren om pijn en zwelling te beheersen. In sommige gevallen is de beste alternatief chirurgie om de aangetaste heupgewrichten te repareren of volledig te vervangen.
Vele organisaties, waaronder de American Kennel Club (AKC), hebben strenge richtlijnen met betrekking tot fokkerij, dus het kopen van een hond wier ouders AKC-geregistreerd zijn, is een goede eerste stap. De Orthopedic Foundation for Animals (OFA) evalueert ook hondenheupen en geeft dienovereenkomstig scores. Wanneer je een Labrador koopt, vraag de fokker naar de OFA-heupscores van de ouders om er zeker van te zijn dat ze niet minder dan goed of uitstekend zijn beoordeeld.