Huisdieren
Hypothyreoïdie is de meest voorkomende schildklieraandoening bij honden. De aandoening kan de kwaliteit van leven van een hond ernstig beïnvloeden vanwege de breed scala aan moeilijke symptomen. Het goede nieuws is dat hypothyreoïdie meestal niet gevaarlijk is en op een vrij eenvoudige manier succesvol kan worden behandeld. Een hond die de juiste behandeling krijgt, kan een vermindering en oplossing van de symptomen ervaren en verder een gelukkig, gezond leven leiden.
De schildklier van de hond, gelegen aan de voorkant van de nek, maakt deel uit van het endocriene systeem en produceert verschillende hormonen die de stofwisseling reguleren. Hypothyreoïdie treedt op wanneer de schildklier niet voldoende van deze hormonen produceert. Hoofdoorzaken van hypothyreoïdie bij honden zijn immuundefunctie, gebrek aan beweging en toxinen.
Omdat de schildklier de stofwisseling regelt, beïnvloedt het gebrek aan schildklierhormonen bij hypothyreoïdie elk systeem en orgaan in het lichaam. Symptomen van hypothyreoïdie bij een hond zijn onder meer lusteloosheid, gebrek aan alertheid, gewichtstoename, lage hartslag, huid- en vachtproblemen (inclusief haaruitval), beweegintolerantie, hoog cholesterol en gedragsproblemen. Omdat een hond de eigenaar niet kan vertellen wat hij ervaart, is het belangrijk dat de eigenaar het gedrag en de symptomen van het huisdier nauwlettend observeert.
Symptomen zijn meestal de eerste aanwijzing dat er schildklierproblemen kunnen zijn. Bij de dierenarts omvatten gebruikelijke bloedtests voor het diagnosticeren van hypothyreoïdie schildklierstimulerend hormoon (TSH), T4, T3, vrij T4 en de TSH-stimulatietest. De resultaten van deze tests kunnen een zeer goede indicatie geven van wat er met de schildklier aan de hand is en kunnen helpen bepalen welke behandeling, indien nodig, de hond nodig heeft.
De behandeling van hypothyreoïdie bestaat eruit dat de eigenaar dagelijks schildkliervervangend hormoonmedicatie aan de hond geeft. De dosering hangt af van verschillende factoren, waaronder de ernst van de hypothyreoïdie, zoals bepaald door testresultaten. Zodra de behandeling begint, kan het enkele weken duren voordat de symptomen verdwijnen. De hond moet worden gecontroleerd met bloedonderzoek nadat hij begint met het innemen van medicatie, om te beoordelen of hij de juiste dosering krijgt en of de dosering moet worden aangepast. Voor mensen die natuurlijke behandelingen willen proberen voor de hypothyreoïdie van hun hond, zijn er enkele die eigenaars kunnen geven, zowel alleen als als aanvulling op schildkliermedicatie. Er zijn ook verschillende vitaminen en mineralen die gunstig zijn voor de schildklier van de hond, en voeding speelt een sleutelrol in de schildkliergezondheid.
Hypothyreoïdie komt vaker voor bij honden tussen de 4 en 10 jaar oud en bij middelgrote tot grote honden. Sommige rassen zijn gevoeliger voor het ontwikkelen van hypothyreoïdie, waaronder de golden retriever, beagle, labrador retriever, boxer, terrier, doberman pinscher, irische setter, miniatuur schnauzer, teckel en cocker spaniel.