Huisdieren
Huisdieren
Er zijn talloze schildklieraandoeningen die honden kunnen befallen, en elk van deze heeft afzonderlijke symptomen, diagnosemethoden, behandelingen en prognose. Sommige van deze aandoeningen kunnen erg gevaarlijk en zelfs levensbedreigend zijn, en anderen laten de hond een relatief normaal leven leiden zodra ze de juiste behandeling en monitoring ontvangen.
De schildklier, die aan de voorkant van de nek van de hond zit, is onderdeel van het endocriene systeem en heeft de kritieke verantwoordelijkheid om schildklierhormonen te produceren. Deze hormonen controleren de stofwisseling en zijn nodig in elk orgaan en systeem in het lichaam. De schildklier is ook ingewikkeld verbonden met de hypothalamus, hypofyse en bijnierschors.
Het meest voorkomende schildklierprobleem bij honden, hypothyreoidisme ontstaat omdat het lichaam van de hond niet voldoende schildklierhormonen produceert. Symptomen kunnen lage energie, gebrek aan mentale alertheid, gewichtstoename, obstipatie, droge huid en haaruitval omvatten. Verschillende bloedtesten kunnen bepalen of hypothyreoidisme bestaat; deze omvatten TSH (schildklierstimulerend hormoon), T4 en T3. Behandeling voor hypothyreoidisme bij een hond omvat het dagelijks geven van schildklierhormoonvervangende medicatie. Complementaire therapieën kunnen kruiden, vitamines en mineralen omvatten die de schildklier ondersteunen.
Hyperthyreoidisme, een ernstige aandoening waarbij de schildklier te veel hormonen produceert, is niet veelvoorkomend bij honden, en schildklierkanker is de meest voorkomende oorzaak. Symptomen van hyperthyreoidisme omvatten verhoogde eetlust, gewichtsverlies, diarree, verhoogde urinatie, zwakte, verhoogde hartslag, benauwdheid en angst. Als de dierenarts hyperthyreoidisme verdenkt, helpen testen die bloedwaarden van schildklierhormonen meten bij de diagnose. Door de schildklierregio van de nek te voelen, kan de dierenarts ook een goed beeld krijgen van of hyperthyreoidisme bestaat. Als de hond hyperthyreoidisme heeft, kan behandeling medicatie omvatten; in ernstigere situaties zijn operatie, chemotherapie en bestraling soms nodig.
Gelukkig is schildklierkanker bij honden niet erg veelvoorkomend, maar omdat het kan voorkomen, is het belangrijk om bewust te zijn van potentiële symptomen. Deze omvatten vergroting van de schildklier, gewichtsverlies, verhoogde eetlust, zenuwachtigheid en verhoogde urinatie. De dierenarts gebruikt meestal een weefselbioptie om schildklierkanker te diagnosticeren. Behandeling voor schildklierkanker omvat soms bestraling, chemotherapie of het verwijderen van het ziekte deel van de schildklier. Wanneer een deel van de schildklier verwijderd is, moet de hond daarna dagelijkse schildkliermedicatie ontvangen voor de rest van zijn leven om de hormonen te vervangen die zijn eigen schildklier niet meer maakt. Zoals zo vaak het geval is met kanker, zijn vroege detectie en behandeling de sleutel tot de prognose van de hond voor herstel.
Honden zijn meer geneigd tot schildklieraandoeningen als ze binnen een bepaalde leeftijdscategorie vallen (tussen 4 en 10 jaar oud) en als ze bepaalde rassen zijn. Deze rassen omvatten de golden retriever, Labrador retriever, Dobermann, beagle, boxer en cocker spaniel. Ook zijn grote honden meer geneigd dan kleinere om schildklieraandoeningen te ontwikkelen.