Myositis wordt gedefinieerd als de ontsteking van spierweefsel bij dieren. Deze potentieel ernstige en pijnlijke aandoening kan bij honden voorkomen en is vaak een vroege indicatie van een of andere ziekte, inclusief in sommige gevallen kanker. Myositis kan één spier of een groep spieren aantasten, vaak die rond de kaak, ogen en gezicht die met kauwen te maken hebben (masticatoire myositis). Deze aandoening kan het vermogen van een hond om te eten en te drinken beïnvloeden en moet serieus worden genomen. De oorzaken van myositis zijn gevarieerd. Behandelingsplannen omvatten doorgaans een combinatie van immuunonderdrukkende medicijnen en pijnstillers.
Oorzaken en behandeling
- Algemene oorzaken
De oorzaken van myositis zijn gevarieerd, variërend van gemakkelijk behandelbaar tot potentieel levensbedreigend. Myositis kan optreden als reactie op een of andere infectieuze agent, zoals een parasiet of virus in een spier of spiergroep. Parasieten die myositis veroorzaken, omvatten toxoplasma, neospora en hepatozoon. Myositis kan ook worden veroorzaakt door een abnormale immuunreactie die het lichaam richt op de spier of spiergroep. In feite raakt het immuunsysteem overgestimuleerd en valt de spier aan.
- Associatie met kanker
Myositis is ook een relatief veelvoorkomend teken dat uw hond het begin van kanker kan ervaren. De ontsteking van myositis kan met de tijd kwaadaardig worden, of kanker in een ander deel van het lichaam kan een verhoogde immuunreactie triggern die leidt tot myositis. De typische reactie van een dierenarts is om de kanker te behandelen, niet de myositis, omdat de gebruikelijke immuunonderdrukkende medicijnen die worden gebruikt om de ontsteking te behandelen, ongewenste bijwerkingen kunnen hebben. De meeste dierenartsen zouden ook kanker als hogere prioriteit beschouwen omdat het potentieel dodelijk is. Keel- en mondkanker gaan vaak gepaard met een zekere mate van myositis.
- Behandelingen
Myositis wordt meestal behandeld met immuunonderdrukkende medicijnen die helpen de overstimulatie van het immuunsysteem tegengaan. Dierenartsen schrijven gewoonlijk hoge doses van het steroïde prednison voor om het immuunsysteem te onderdrukken. Andere niet-steroidale medicijnen zoals mycophenolaat, cyclosporine, azathioprine, cytarabine en cyclofosfamide kunnen ook worden gebruikt. Het doel van de meeste behandelingsplannen is om de dosering geleidelijk te verlagen en de hond terug te brengen naar normaal zonder afhankelijkheid van het medicijn. Dit resultaat is echter moeilijk te bereiken, en kleine doses zijn vaak nodig om de aandoening onder controle te houden. Helaas worden immuunonderdrukkers vaak gepaard met ongewenste bijwerkingen omdat ze het immuunsysteem verzwakken en het lichaam vatbaar maken voor infecties. Volg altijd de instructies van uw dierenarts met betrekking tot dosering en frequentie, aangezien deze cruciaal zijn voor het herstel van het dier.
Myositis bij honden vereist snel diergeneeskundig ingrijpen voor een juiste diagnose en behandeling.
