Huisdieren
Huisdieren
Onze beste vrienden zijn op sommige manieren zoals wij, misschien op manieren die we liever niet zouden willen. Net als mensen, zijn ze vatbaar voor de vele ziekten die kunnen ontstaan wanneer het immuunsysteem gezonde weefsels en organen verwart met vijandelijke indringers. Afhankelijk van de diagnose en de ernst van de symptomen, dienen dierenarts doorgaans medicijnen toe die de immuunfunctie onderdrukken als eerste verdedigingslinie. Deze medicijnen, genaamd corticosteroïden, kunnen levens redden. Honden die ze innemen, moeten nauwlettend worden gevolgd, aangezien nadelige bijwerkingen vernietigende gevolgen kunnen hebben.
Het immuunsysteem is als een politiekorps, dat voortdurend het lichaam van een hond patrouilleert om ervoor te zorgen dat er geen vreemde indringers de verdedigingen hebben doorbroken, schrijft dierenarts Kathleen R. Hutton in Dog Owner's Guide. Wanneer het immuunsysteem rogue cellen of microben identificeert, valt het agressief aan, waarbij het witte bloedcellen en antilichamen naar de locatie stuurt om elk gezondheidsrisico voor de hond te neutraliseren. Maar als het immuunsysteem het vermogen verliest om te onderscheiden tussen lokale en vreemde cellen, kan het de very weefsels aanvallen die het beschermt. Veel aandoeningen kunnen ontstaan als het immuunsysteem op deze manier misfunctioneert; collectief worden ze auto-immuunziekten genoemd.
Sommige auto-immuunziekten richten zich op slechts één orgaan of type weefsel, terwijl anderen grootschalige aanvallen door het hele lichaam lanceren. Polyartritis bijvoorbeeld treft alleen de gewrichten; hypothyreoïdie richt zich alleen op de schildklier. Systemische lupus erythematosus, vaker bekend als lupus of SLE, kan tegelijkertijd invloed hebben op veel verschillende organen en weefsels, inclusief de huid, gewrichten en rode bloedcellen. Vaak genoemd de "grote imitatie," de symptomen van lupus kunnen veel andere ziekten nabootsen, merkt Hutton op. Sommige rassen zijn vatbaarder voor specifieke auto-immuunziekten dan andere, wat suggereert dat er genetische risicofactoren bestaan. Duitse herders krijgen zowel lupus als polyartritis vaker dan veel andere rassen. Volgens "The Merck Manual of Pet Health," omvatten andere rassen met een verhoogd risico op polyartritis Dobermanns, retrievers, spaniels, pointers, speelgoedpoedels, Yorkshire terriers en Chihuahua's.
Het standaard diergeneeskundige protocol voor het behandelen van de meeste auto-immuunziekten bij honden maakt gebruik van een klasse medicijnen genaamd corticosteroïden. Deze synthetische medicijnen zijn een veel sterkere versie van cortisol, een hormoon dat van nature wordt geproduceerd door de bijnier. Eén subklasse, glucocorticoïden, worden het meest gebruikt om honden te behandelen, schreef dierenarts en klinisch patholoog Randy Kidd in een artikel voor "The Whole Dog Journal." Deze komen in een breed scala aan merknamen, sterkten en vormen, waaronder tabletten, vloeistoffen, topische preparaten en injecteerbare medicijnen, maar doen alle twee dingen tegelijk: het immuunsysteem onderdrukken en ontstekingen verminderen. Aanvullende behandelingen zijn afhankelijk van de ziekte en de ernst van de toestand van de hond. Voor een auto-immuunziekte die de nieren betreft, kan een dierenarts bijvoorbeeld vochttherapie en een dieet met weinig eiwitten adviseren. Om infecties te behandelen die als gevolg van auto-immuunziekte zijn opgelopen, kan ze antibiotica voorschrijven.
Het toedienen van corticosteroïden is "altijd een balansact" die de levensreddende eigenschappen van deze medicijnen moet afwegen tegen potentiële levensbedreigende nadelige bijwerkingen, schrijft Kidd. Deze medicijnen remmen botvorming, calciumabsorptie en wondgenezing af. Honden met een onderdrukt immuunsysteem zijn kwetsbaarder voor infecties. De Pennsylvanische dierenarts Barbara Forney, schrijvend over de veel voorgeschreven corticosteroïden prednison en prednislon, zegt dat hoewel de meest voorkomende bijwerkingen verhoogde dorst, eetlust en urineren zijn, andere ernster kunnen zijn. Daaronder: de ziekte van Cushing, die ervoor zorgt dat het lichaam van de hond te veel cortisol produceert. Tekenen omvatten haaruitval, een droge vacht en een potbuikige uitstraling. Sommige honden kunnen ook agressief worden op deze medicijnen. Bij jonge honden en zwangere of lacterende teven, moeten deze medicijnen ofwel worden vermeden of alleen worden gebruikt als de voordelen opwegen tegen de risico's, adviseert Forney.