Huisdieren
Huisdieren
De meeste honden houden ervan om buiten te zijn. Toch verhoogt het risico op een beet van een besmette teek naarmate de hond vaker buiten is, ook al geniet hij van dagelijks wandelen en speeltijd in de tuin of park. Het begrijpen van de incubatietijd van Lyme-ziekte, veroorzaakt door de beet van een besmette teek, helpt u ver te komen bij het herkennen van tekenen van de ziekte. Vroege detectie en behandeling van Lyme-ziekte leiden tot een betere prognose voor uw hond.
Lyme-ziekte ontstaat wanneer een teek, besmet met bacteriën bekend als Borrelia burgdorferi, een hond bijt. Zodra de hond is gebeten, reizen de bacteriën door de bloedbaan van de hond en vallen ze het zenuwstelsel van de hond aan, onder andere systemen in het lichaam.
In tegenstelling tot mensen die binnen dagen na infectie een uitslag ontwikkelen, kunnen de symptomen van een hond langer duren voordat ze verschijnen. In feite duurt het twee tot vijf maanden voordat de hond tekenen vertoont dat hij ziek is. Lyme-ziekte heeft ook een ernstiger impact op jongere honden dan op oudere honden. Bovendien kan Lyme-ziekte gedurende een onbepaalde tijd in een hond sluipen voordat de eerste symptomen verschijnen.
Volgens Ron Hines DVM zijn de eerste symptomen dat de hond besmet is, over het algemeen gewrichtspijn gepaard gaande met koorts. Gewrichtspijn kan enkele weken en zelfs maanden aanhouden. Naarmate de ziekte vordert, kan de hond gezwollen lymfeklieren ontwikkelen, hoewel weinige honden hart- en neurologische problemen ervaren die veelvoorkomende symptomen bij mensen zijn. Gezwollen lymfeklieren gecombineerd met gewrichtspijn resulteert in kreupelheid bij sommige honden die van de ene ledemaat naar de andere verschuift. Voorpoten zijn vatbaarder voor kreupelheid dan achterpoten. In gevorderde stadia van de ziekte kan de hond nierproblemen hebben, waardoor de hond frequent urineren, onder andere uitputtende problemen.
Aangezien het enkele maanden kan duren voordat symptomen bij honden zichtbaar worden, wordt de ziekte soms verkeerd gediagnosticeerd. Bovendien beïnvloedt Lyme-ziekte honden verschillend, wat diagnose een uitdaging kan maken. In feite vertonen sommige honden die met de bacterie besmet zijn, geen tekenen of symptomen. De ziekte wordt alleen gediagnosticeerd wanneer er een bloedtest wordt gedaan tijdens het reguliere veterinaire controlebezoek van de hond. De test geeft aan of de hond is blootgesteld aan de bacterie en niet de omvang van de infectie of of de hond symptomen ervaart. De dierenarts moet een tweede bloedmonster nemen om te meten hoeveel van de bacterie aanwezig is.
De beste behandeling is een preventieve Lyme-ziekte vaccin toegediend door de dierenarts. Het moet elk jaar worden gegeven om bescherming te garanderen. Het vaccin biedt de beste verdediging om de hond te beschermen wanneer hij wordt gebeten door een besmette teek. Lyme-ziekte wordt over het algemeen behandeld met een 30-daagse medicatie genaamd doxycycline, wat een antibiotica is. Een anti-inflammatoir medicijn wordt voorgeschreven aan honden met gewrichtsontsteking om symptomen te verminderen. Honden met nierproblemen krijgen een speciaal dieet om de spijsvertering te vergemakkelijken. Antibiotica zijn effectief bij de behandeling van Lyme in een vroeg stadium, hoewel voortdurende monitoring van de nieren van de hond over het algemeen nodig is om ervoor te zorgen dat de ziekte zich niet naar deze organen verspreidt, wat een agressievere behandeling vereist.