Canine vaccinatie beschermt honden tegen overdraagbare ziekten zoals hondsdolheid, parvovirose en hondsdolheid. Vaccinatiewetten zijn ingesteld om mensen te beschermen tegen de gevolgen van deze ziekten, hetzij als een kwestie van volksgezondheid of als een kwestie van consumentenbescherming. Hondsdolheid en parvovirose kunnen dodelijk zijn, vooral voor jonge puppy's, en sommige staten hebben wetten die vaccinatie verplichten om de verkoop van zieke puppy's te voorkomen. De meeste honden vaccinatiewetten hebben echter betrekking op de volksgezondheid en de rabiës vaccinatie, omdat rabiës van honden op mensen overdraagbaar is.
Rabies
- Rabies wordt veroorzaakt door een virus, beïnvloedt het centrale zenuwstelsel en leidt uiteindelijk tot de dood bij geïnfecteerde zoogdieren. Volgens de Centers for Disease Control and Prevention (CDC) brengen dieren de ziekte over via hun speeksel, meestal door bijten. De meest voorkomende dragers van rabiës zijn vossen, vleermuizen, stinkdieren, wasberen en coyotes, die de ziekte kunnen dragen zonder symptomen te vertonen. Deze wilde dieren kunnen mensen direct besmetten, of honden kunnen besmetten, die op hun beurt mensen kunnen besmetten.
Doel
- Rabies vaccinatiewetten zijn ontworpen om te voorkomen dat honden rabiës oplopen, en als gevolg hierom te voorkomen dat mensen geïnfecteerd raken. Wilde dieren zijn meer geneigd om rabiës te hebben, maar mensen hebben meer frequent nauw contact met honden. Als gevolg hierom is het risico op rabiësoverdracht van hond naar mens hoger dan het risico van overdracht van wild dier naar mens, volgens de CDC.
Vereisten
- De meeste staten hebben staatswijd rabiës vaccinatiewetten en staan ook gemeenten toe om hun eigen verordeningen te creëren. Over het algemeen vereisen rabiës wetten vaccinatie van puppy's op 3 tot 6 maanden leeftijd, en vervolgens hervaccinatie elke een tot drie jaar, afhankelijk van het gebruikte vaccin, volgens de American Veterinary Medical Association. De National Association of State Public Health Veterinarians publiceert de "Compendium of Animal Rabies Prevention and Control," die informatie biedt over rabiës preventie en controle, vaccinatieprotocollen en een lijst van momenteel goedgekeurde rabiës vaccinaties (zie Resources).
Gevolgen
- Het niet vaccineren van een hond tegen rabiës leidt doorgaans tot boetes en de vereiste voor onmiddellijke vaccinatie van de hond. Een niet gevaccineerde hond die een mens of dier bijt, is in het beste geval onderworpen aan quarantaine, en in het ergste geval aan euthanasie. Sommige staten staan medische vrijstellingen toe voor rabiës vaccinatie, als de eigenaar een verklaring van een dierenarts verkrijgt dat de rabiës vaccinatie een gezondheidsrisico voor de hond zou opleveren, volgens de grassroots organisatie Vaccination Liberation. Eigenaren zouden de rabiës wetten in hun staat en lokale omgeving moeten kennen en begrijpen.
Andere vaccinaties
- Sommige staten vereisen andere vaccinaties voor honden, meestal voor puppy's die te koop worden aangeboden. Virginia vereist dat verkopers hondsdolheid, adenovirus en parvovirose vaccinaties verstrekken voordat puppy's worden verkocht, volgens de Code of Virginia. Florida Statutes gaan verder, en vereisen hondsdolheid, parvovirose, leptospirose, bordetella en hepatitis, evenals behandeling voor spoelwormen en haakwormen. De website van de National Conference of State Legislatures biedt links naar staatswetten online (zie Resources). Vaccinatiewetten worden meestal gevonden in de hoofdstukken die "Volksgezondheid" of "Landbouw/Dieren" behandelen. Veel gemeenten maken ook hun wetten online beschikbaar, of eigenaren kunnen hun lokale stad overheid bellen voor een kopie van de relevante wetten of verordeningen.
