Huisdieren
Huisdieren
Terwijl hondenbeten vrij algemeen zijn in alle delen van de wereld, is hondsdolheid bij honden in de V.S. bepaald ongewoon. De weinige honden die hondsdolheid oplopen, halen dit vaak van wilde dieren, zoals stinkdieren, vleermuizen en wasberen. Deze honden zijn meestal niet gevaccineerd, hoewel de vaccinatie niet 100 procent effectief is. Om deze reden is het een wettelijke vereiste om alle beten en krassen te melden bij het gezondheidsdistrict van de county, ongeacht de vaccinatiestatus van de hond.
Honden bijten niet altijd uit agressie, maar zullen vaak bijten wanneer ze worden geschrokken, gewond raken of uit een instinct om hun voedsel, een favoriete speeltje of zelfs hun eigenaar te beschermen. Volgens de United States Humane Society worden jaarlijks ongeveer 4,7 miljoen Amerikaanse burgers gebeten, waarvan 60 procent kinderen zijn. Kinderen, vooral jonge kinderen, weten niet altijd hoe ze een hond moeten hanteren of wanneer ze een hond met rust moeten laten, zoals wanneer hij aan het eten is, daarom mogen ze nooit onbeheerd worden gelaten met zelfs een huisdier. Het is ook aan te raden om vechtende honden niet te scheiden en honden altijd aan de lein te houden op openbare plaatsen. Hoewel sommige honden vriendelijk kunnen zijn en graag andere honden naderen, geldt dat mogelijk niet voor de hond die wordt naderd.
Beten aan de hand, het hoofd en de voet worden als ernster beschouwd, omdat de grote concentratie bloedvaten deze gebieden bijzonder vatbaar maakt voor infectie. Beten zijn ook ernster als de gebeten persoon lijdt aan diabetes, kanker, AIDS, lever- of longziekte of enige andere aandoening die potentieel het immuunsysteem aantast. Als een persoon wordt gebeten die lijdt aan een van de bovenstaande aandoeningen, zou het verstandig zijn om een arts te raadplegen, nadat u de wond heeft gereinigd en een droog, steril verband heeft aangebracht.
Een hond die in de afgelopen drie jaar een hondsdolheidvaccinatie heeft ontvangen, heeft weinig risico om de ziekte op te lopen. Hoewel het niet honderd procent effectief is, is het hondsdolheidvaccin een van de meest effectieve vaccins in de V.S. Als een hond niet in de afgelopen drie jaar is gevaccineerd of als de vaccinatiegeschiedenis onbekend is, kan de hond worden 'getest' op hondsdolheid. Houd er echter rekening mee dat de enige manier om op hondsdolheid te testen is door het hersenweefsel te onderzoeken, wat betekent dat de hond gedood zal moeten worden.
Symptomen van hondsdolheid ontwikkelen zich 20 tot 60 dagen na de eerste blootstelling. Symptomen bij mensen omvatten hoofdpijn, vermoeidheid, koorts, eetlustverlies, desoriëntatie, hallucinatie, aanval en zelfs verlamming. Dieren die geïnfecteerd zijn met hondsdolheid zijn zeer agressief en schumen vaak aan de mond. De dood is meestal het gevolg van hartstilstand, coma of volledige verlamming.
Hoewel er geen behandeling bestaat voor hondsdolheid, kan oplopen van de ziekte worden voorkomen--zelfs na een beet--door een reeks vaccinaties tegen de ziekte. Deze reeks bestaat doorgaans uit zes afzonderlijke vaccinaties over een periode van 28 dagen. Hoewel het begin van symptomen geleidelijk is, vereist succesvolle preventie onmiddellijke actie na een beet.