Huisdieren
Huisdieren
Mijn, ook wel schurft genoemd, is een huidaandoening die zoogdieren, inclusief mensen, treft, volgens het Michigan Department of Natural Resources and Environment. Microscopische parasieten graven zich in de huid van een dier of mens en vervolgens tunnelen de vrouwelijke parasieten door de huid afzettend eieren, wat jeukende huid en haaruitval bij dieren veroorzaakt. Mijten kunnen drie tot vier weken op een gastheer leven.
Er bestaan verschillende soorten mijten die mijn veroorzaken. Twee van de meest voorkomende soorten zijn Sarcoptes scabiei en Notoedres centrifera. Het eerste type, ook wel sarkoptische mijn genoemd, is gerapporteerd in wildlife, waaronder konijnen en rode vos. Naast wildlife is sarkoptische mijn veelvoorkomend bij huisdieren, waaronder honden, katten, fretten en hamsters. Notoedrische mijn tast voornamelijk harige wezens in de vrije natuur aan, zoals eekhoorns en zwerfkatten en is niet overdraagbaar op mensen.
Sarkoptische mijten staan erom bekend de soort te overschrijden en worden gemakkelijk overgedragen tussen wilde dieren en huisdieren die tijd buiten doorbrengen. Bijvoorbeeld, als een huisdierhond een wild konijn in de tuin vangt, kan sarkoptische mijn van het konijn op de hond worden overgedragen door direct fysiek contact. Overdracht kan ook plaatsvinden wanneer een dier het nest of hol van een dier met mijn betreedt. Mijn kan worden overgedragen op mensen die een besmet dier aanraken. Mijten die mijn veroorzaken, zijn het meest besmettelijk gedurende een venster van 36 uur van hun korte levensduur van drie tot vier weken, volgens het Mar Vista Animal Medical Center in Los Angeles, Californië.
Een allergische reactie is veelvoorkomend bij huisdieren die geplaagd worden door mijn. Naast constant krabben, veroorzaakt mijn haaruitval, de vorming van korsten van opengebroken ontstoken huid en rimpeling van de huid. Mijten verkiezen gladde huidgebieden zoals oren, ellebogen en de buik. Huiskatten veroorzaken vaak extra schade aan hun huid door met hun klauwen te krabben.
Bij mensen verkiezen mijten warme, vochtige gebieden. Een rode, jeukende uitslag kan zich vormen langs gebieden waar kleding strak zit, zoals onder beha-bandjes en in de buurt van taillebanden.
Voordat mijn wordt behandeld, moet een dierenarts de mogelijkheid van een allergische reactie (van voedsel, medicatie of omgeving) uitsluiten door een huidschrapingsmonster te nemen voor onderzoek onder een microscoop. Orale doses van breed-spectrum anti-parasitaire medicatie staan erom bekend mijten die mijn veroorzaken te doden, volgens het Michigan Department of Natural Resources and Environment. Andere middelen omvatten geneesmiddel-shampoos, injecties en topische zalfjes. Na het behandelen van het dier, zijn het desinfecteren van het bed, hok en halsband van een huisdier met anti-parasitaire reinigers vereist. Mensen kunnen een voorgeschreven sterke topische zalf aanbrengen.
Mijn kan dodelijk zijn voor wildlife dieren in klimaten met temperaturen die onder het vriespunt dalen. Aangezien haaruitval wijdverbreid op het lichaam kan zijn, kunnen wildlife dieren zich niet adequaat beschermen tegen de elementen en kunnen omkomen.