Huisdieren
Overgebracht door muggen, kunnen hartwormen bij honden tot 30 centimeter lang worden en zijn gemeld in alle 50 staten, volgens de University of Missouri Extension en de American Heartworm Society (AHS). Behandeling kan zwaar zijn voor honden, met pijnlijke aangepaste arseeninjecties en gevaar door desintegreerde wormen die slagaders verstoppen. Onlangs zijn verschillende alternatieve behandelingen voor hartwormen geaccepteerd door de AHS en dierenartsen.
Omdat hartwormbehandeling zwaar kan zijn voor de hond en duur voor de eigenaar, is preventie de beste strategie. Er zijn verschillende opties om volwassen hartwormen te voorkomen door ze op het onschuldige, juveniele (microfilaria) stadium te doden. Dit omvat ivermectine (HeartGard), milbemycine oxime en moxidectine. De meeste preventieve middelen worden maandelijks gegeven, het hele jaar door in warmere klimaten, of tijdens het muggenseizoen in koude klimaten.
Het geven van een preventief middel aan uw hond garandeert niet dat het geen hartwormen krijgt. Zelfs als u onthoudt om de juiste dosis op tijd te geven, kan uw hond het eruit spugen zonder dat u het merkt voordat het is verteerd, of kan het een tijdelijke maagklacht hebben die ervoor zorgt dat het preventieve middel niet wordt geabsorbeerd. Daarom is het verstandig om jaarlijks de eenvoudige bloedtest te doen om te controleren op hartwormmicrofilaria.
Als uw hond positief test op hartwormen en geen goede kandidaat is voor de traditionele immiticide-behandeling, hebt u verschillende andere opties, hoewel geen ervan zo snel werkt.
Als een hond een milde gevallen van hartwormen heeft, vroeg wordt ontdekt en zonder klinische symptomen, kan het met succes worden behandeld met "slow-kill" methoden. Eén methode omvat het geven van maandelijkse doses ivermectine, moxidectine en selamectine. Dit kan tot twee jaar duren, en omdat de langzame afsterving van de wormen een constante lading van wormsegmenten in de bloedbaan veroorzaakt. De AHS waarschuwt dat het mogelijk niet geschikt is voor actieve honden omdat inspanning kan leiden tot verstopping van de slagaders. Daarnaast moet een hond die een slow-kill behandeling gebruikt, door een dierenarts worden gecontroleerd om te controleren op hart- of longschade.
Een andere slow-kill methode is het combineren van ivermectine en doxycycline. Het antibiotica doxycycline doodt de Wolbachia-parasiet, die symbiotisch met hartwormen leeft en hun reproductie en groeisnelheid kan verhogen. Met de parasiet geëlimineerd, worden de hartwormen steril en sterven ze af zonder zich voort te planten. De lengte en het schema van deze behandeling worden nog afgestemd sinds de parasiet pas in 2007 is ontdekt. De AHS suggereert dat de minimale kuur 36 weken zou moeten zijn.
Een internetzoekopdracht naar alternatieve hartwormbehandelingen zal veel websites opleveren die "natuurlijke," "homeopatische" of kruidengeneesmiddelen verkopen. Geen ervan is bewezen effectief bij het behandelen van hartwormen en kan het ziekteproces daadwerkelijk versnellen door de wormen te laten prolifereren zonder de juiste behandeling.
Sommige hondenbezitters proberen geld te besparen door vloeibare ivermectine (Ivomec) aan te kopen die is samengesteld voor vee en de dosis voor hun hond te verlagen. Hoewel dit effectief kan zijn, waarschuwt Mary Straus van DogAware.com dat het gemakkelijk kan zijn om een toxische dosis aan een hond te geven, en het is cruciaal om het goed te verdunnen. Sommige dierenartsen zullen helpen bij het bepalen van de juiste dosering.