Huisdieren
Er zijn twee schildklieren in de keel van de hond die verantwoordelijk zijn voor de productie en opslag van schildklierhormonen. Deze hormonen controleren veel van de functies in het lichaam van de hond, inclusief de stofwisseling.
Schildkliertumoren kunnen goedaardig (niet-kankerachtig) of kwaadaardig (kankerachtig) zijn. Goedaardige tumoren groeien vaak tot enorme afmetingen en kunnen ervoor zorgen dat de schildklier overmatige hormonen produceert. Kwaadaardige tumoren kunnen zich uitbreiden naar andere delen van het lichaam.
Honden die lijden aan een schildkliertumor kunnen al dan niet symptomen vertonen. Honden die symptomen vertonen, kunnen tekenen van moeite met slikken, hyperthyreoïdie, overmatig drinken of plassen, hoesten of moeite met ademhalen vertonen.
Het diagnosticeren van een schildkliertumor omvat een lichamelijk onderzoek, röntgenfoto's, een echo of een CAT-scan om de kenmerken van de tumor volledig te bepalen. Biopsies kunnen worden uitgevoerd om te bepalen of de tumor goedaardig of kwaadaardig is.
Sommige tumoren zijn te nauw betrokken bij plaatselijke weefsels en bloedvaten, zodat verwijdering niet altijd de beste optie is. Andere behandelingsopties omvatten chemotherapie of straling.
Overlevingskansen kunnen variëren van hond tot hond. Sommige honden kunnen drie jaar of langer leven na de behandeling van een schildkliertumor.