Honden kunnen lijden aan een verscheidenheid aan aandoeningen die de ogen beïnvloeden. Hoewel sommige namen kunnen lijken op aandoeningen die mensen treffen, kan de daadwerkelijke aandoening anders zijn. Het begrijpen van een paar van de meer voorkomende oogaandoeningen kan eigenaren helpen problemen op te sporen en hun hond zo snel mogelijk naar de dierenarts te brengen.
Droge ogen
- Bekend in de veterinaire geneeskunde als keratoconjunctivitis sicca (KSA,) deze aandoening treedt op bij honden die niet voldoende tranen produceren. Droge ogen kunnen om verschillende redenen optreden, zoals een ooginfectie van de traanklieren, chronische ooginfecties of letsel aan de ogen. Symptomen van droge ogen omvatten een dikke afscheiding en secundaire infecties vanwege het onvermogen van het oog om bacteriën en vreemde deeltjes weg te spoelen. De behandeling omvat vervangingstherapie via oogdruppels.
Kersoog
- Kersoog treedt op wanneer de traanklier gelegen in het derde ooglid uit zijn normaal onzichtbare positie in de hoek van het oog naar buiten komt. Bepaalde rassen, zoals de Boston Terrier en de Lhasa Apso, zijn gevoelig voor deze aandoening. Gelukkig kan kersoog worden behandeld met chirurgie. Chirurgie omvat het terugplaatsen van de klier op zijn juiste positie. Dit wordt meestal gedaan met behulp van hechtingen die de klier op zijn plaats houden, waardoor het opnieuw naar buiten komen wordt voorkomen. Antibiotica kunnen worden voorgeschreven om eventuele infecties na de operatie die kunnen zijn opgetreden terwijl de klier uit zijn plaats was, te voorkomen of te behandelen.
Staar
- Staar treedt op bij een hond wanneer de vezels van de lens afbreken, wat leidt tot verlies van zicht. Deze aandoening geeft het oog een uiterlijk dat lijkt op gekneusd ijs. De meeste honden ontwikkelen staar als onderdeel van het ouder worden en elk ras kan worden getroffen. Echter, staar kan ook erfelijk zijn en al zichtbaar worden bij een hond na slechts een paar weken na de geboorte. Momenteel bestaat de enige effectieve behandeling uit het chirurgisch verwijderen van de lens.
Hoornvliesdystrofie
- Deze aandoening treft meestal beide ogen en is een erfelijke ziekte. Hoornvliesdystrofie kan elk ras van hond treffen, maar komt vaak voor bij bepaalde rassen, zoals Airedale Terriers en Shetland Sheepdogs. Hoornvliesdystrofie treedt op wanneer cholesterolafzettingen in het hoornvlies ontstaan. Deze afzettingen kunnen het oog wit, wazig of blauw doen lijken en kunnen overal in het hoornvlies worden gevonden. Chirurgie is een optie voor deze aandoening, maar het is geen effectieve behandeling omdat de cholesterolafzettingen kort na de operatie terugkeren.
Blauwe oog
- Blauwe oog is een aandoening waarbij de hoornvliezen wolkig worden door een infectie van een adenvirus, vaker aangeduid als hepatitis. Wanneer deze aandoening optreedt, zullen de hoornvliezen een blauwe waas vertonen. Hepatitis treft andere delen van het lichaam, dus extra symptomen kunnen onder meer geelzucht, buikopzwelling, slechte eetlust en misselijkheid omvatten. Gelukkig zal blauwe oog verdwijnen zodra de hond de virale infectie heeft overwonnen. Bij honden die ernstig worden getroffen door hepatitis, kan ziekenhuisopname nodig zijn.