Huisdieren
Huisdieren
Ruggemergaandoeningen bij honden zijn extreem ernstig en vereisen onderzoek door een dierenarts. In sommige gevallen zal een aandoening alleen vereisen dat een hond van zware inspanning wordt tegengehouden. In andere gevallen zijn voorgeschreven medicijnen en correctieve chirurgie de enige levensvatbare behandelingen. Aangezien de prognose de behandeling dramatisch kan veranderen, is het belangrijk dat eigenaars fysieke symptomen aan hun dierenarts doorgeven om een accurate diagnose te verkrijgen.
Wobbler syndroom, ook bekend als cervicale spondylomyelopathie, treft grotere honden zoals Grote Danen en middeljarige Dobermann pinschers. Bij deze aandoening comprimeert een vernauwde ruggemerggat de ruggemerg te strak. Deze aandoening is degeneratief als niet onmiddellijk behandeld. Een verlies van coördinatie treedt eerst op in de achterpoten. Daarna kan de extra druk die op de achterkant van de ruggemerg wordt uitgeoefend, ernstige pijn en schade aan de achterste halswervels veroorzaken. Paralysatie van de achterpoten kan zonder behandeling optreden en zich zelfs naar de voorpoten uitbreiden. De beste behandeling voor Wobbler syndroom is correctieve chirurgie die de ruggemerg decomprimeert. De procedure verwijdert beschadigd schijfweefsel tijdens de procedure en stabiliseert de wervels.
Intervertebrale schijfziekte is het gevolg van schade aan het weefsel dat de intervertebrale schijf en de ruggemerg scheidt. Dit beschadigt de intervertebrale schijven door overmatige slijtage of mogelijke rupturen. Het weefsel dat de schijf van de ruggemerg scheidt kan ook breken, wat extreme pijn veroorzaakt. Nekpijn, onwilligheid of onvermogen te lopen en spierkrampen zijn effecten van de aandoening. Als een hond een milde vorm van intervertebrale schijfziekte heeft, zullen dierenartsen soms voorstellen dat de hond enkele weken rust om het lichaam van de hond het beschadigde weefsel te laten herstellen. Ernstigere gevallen vereisen medicatie en correctieve chirurgie. Kleinere hondenrassen genaamd chondrodystrophoïden zijn vatbaar voor de ziekte omdat ze een vorm van dwergwuchs hebben. Veelvoorkomende voorbeelden van chondrodystrophoïde rassen zijn beagles, dachshonden en cocker spaniels.
Chronische degeneratieve myelopathie wordt veroorzaakt door erosie van zenuwimpulsen in de ruggemerg. De effecten van onvoldoende zenuwimpulsen zullen een verlies van coördinatie in de achterpoten zijn en leiden tot zwakte in de achterleden en dan paralysatie. Deze aandoening is meest voorkomend bij Duitse herders en bij middeljarige middelgrote honden. Er is geen bekende behandeling voor deze aandoening. Als een hond deze aandoening heeft, zullen dierenartsen ofwel medicijnen voorschrijven om de progressie van de ziekte te vertragen of eigenaren helpen om zich aan te passen om de hond zo comfortabel mogelijk te maken.