Huisdieren
Huisdieren
Hoewel de meeste honden graag rennen en buiten spelen, worden ze vaak vertraagd door knieproblemen. De knie van een hond, ook wel de stifle genoemd, lijkt op de menselijke knie. De voorste kruisband (wat het voorste kruisband of ACL is bij mensen) is de band die het meest scheurt bij honden, wat leidt tot kreupelheid, pijn en gewrichtsinstabiliteit. Wanneer je opmerkt dat je huisdier symptomen vertoont zoals kreupelheid of huppelen, is het belangrijk om hem naar de dierenarts te brengen om de omvang en aard van het letsel te bepalen.
Grote, overgewicht honden zijn gevoeliger voor het ontwikkelen van kruisbandbreuken. Dit komt door de scheefstand van de tibia in de knie van een hond. Vaak veroorzaken kruisbandbreuken sneden en scheuren in de meniscus of kussen. Ook honden die corticosteroïde medicatie hebben gekregen, hebben een grotere kans op deze aandoening. Honden met deze kniebreuk moeten worden geröntgend om te zien of een operatie nodig is. Als het onbehandeld blijft, kan het over een week of twee verbeteren, maar de knie zal gezwollen zijn en artritis kan snel optreden.
Mediale meniscus scheuren zijn een ander veelvoorkomend hondenknieprobleem. De menisci zijn kussentjes tussen gewrichtsbotten. Naast het helpen van gewrichtsstabiliteit, hebben de menisci andere taken zoals schokabsorptie en smeren van kraakbeen. Meestal lijden ze schade wanneer een band gewond raakt, wat de kans op meer schade vergroot vanwege de instabiliteit van de stifle. Alle stressvolle activiteiten, zoals rennen en springen, moeten worden verminderd of gestopt. Eigenaren moeten het advies van de dierenarts opvolgen voor het bieden van de juiste omstandigheden om de stifle te helpen restabiliseren en genezen.
Rassen die het meest vatbaar zijn voor gescheurde kniebanden, zijn cocker spaniels en Rottweilers vanwege hun bouw en genetische aanleg. Hoewel banden bij honden sterke weefsels zijn, genezen ze bij letsel langzaam of incompleet. Springen om een bal of frisbee te vangen kan geleidelijk bandschade veroorzaken. Symptomen kunnen enige kreupelheid omvatten, die na een paar dagen of weken lijkt te verbeteren. Een gedeeltelijke scheur veroorzaakt ontsteking van het kniegewricht, waarbij het al verzwakte band meer schade oploopt door voortdurend gewicht dragen tijdens het lopen.
Kleine honden lijden vaker aan knieschijfuitlopen dan grotere rassen. Bij sommige kleine rassen wordt de groeve in het onderbeen (tibia) met de leeftijd verdikt, waardoor de patella uit zijn plaats glijdt. Een veelvoorkomend symptoom is huppelen in plaats van het been neer te zetten, omdat het is vergrendeld en niet gestrekt kan worden.
Middelgrote honden van kleinere rassen, zoals Pomeranians en poedels, evenals miniatuur en speelgoedrassen, lopen risico op een luxated patella. Rassen met korte poten, zoals teckels en basset hounds, zijn ook vatbaar. De aandoening wordt bij sommige honden veroorzaakt door trauma of misvorming. Wanneer de richels die de patellagroeve vormen niet prominent zijn, creëert dit een ondiepe groeve. Dit resulteert erin dat de patella uit de groeve zijwaarts springt, vooral naar de binnenkant, waardoor het been vergrendeld raakt. Honden die lijden aan luxated patella kunnen na het eerste incident een been omhoog houden.
De aandoening bekend als trick kneecap (patellaire luxatie) wordt veroorzaakt door verkeerd uitgelijnde knieën. Meest voorkomend bij speelgoedrassen, trick kneecap omvat meestal één been dat in een slechtere staat is dan het andere, hoewel beide zijden kunnen worden beïnvloed. Dit probleem begint vroeg in het leven van een hond terwijl de botten groeien. In ernstige gevallen kunnen beide botvormen worden vervormd, waardoor spiergroepen van positie verschuiven.