Canine epilepsie is een chronische aandoening die wordt gekenmerkt door terugkerende aanvallen die van 1 tot 5 minuten kunnen duren. Aanvallen treden op vanwege bursts van abnorme zenuwsignaalactiviteit in de hersenen. Duitse herders zijn een van de weinige hondenrassen die gevoeliger zijn voor epileptische aanvallen.
Symptomen
- Symptomen omvatten normaal gesproken spierkrampen, overmatig kwijlen, onreactieve pupillen (lege blik) en verlies van lichaamsfuncties, wat resulteert in spontane urinering en/of ontlasting. Het hele lichaam kan stijf en schokken, en verlies van bewustzijn kan optreden.
Oorzaak
- Aanvallen kunnen worden veroorzaakt door verschillende factoren, zoals een hersentumor, infectie, giftige stoffen en lage bloedsuikerspiegel. In sommige gevallen blijft de oorzaak onbekend. Aanvalsstoornissen kunnen erfelijk zijn. Duitse herders die lijden aan aanvalsstoornissen mogen niet worden gefokt, aangezien de aandoening op de nakomelingen kan worden overgedragen.
Clusteraanvallen
- Duitse herders zijn gevoelig voor clusteraanvallen, wat betekent dat ze herhaalde aanvallen kunnen hebben in een korte tijd. Dit is gevaarlijk en kan zelfs levensbedreigend zijn. Als er 3 of meer aanvallen optreden binnen een periode van 24 uur, moet onmiddellijk de dierenarts worden gebeld.
Diagnose
- Diagnose van aanvalsstoornis kan een reeks tests omvatten, zoals bloed, urineonderzoek, toxinescreening, röntgenfoto's en elektro-encefalogram (EEG) om de elektrische activiteit in de hersenen te meten.
Behandeling
- Behandeling van aanvalsstoornissen kan afhangen van de onderliggende oorzaak. Aanvallen kunnen worden beheerst met medicijnen zoals Dilantin, fenobarbital en valium. Behandeling moet zo vroeg mogelijk beginnen bij Duitse herders, aangezien controle van aanvalsstoornis bij dit specifieke hondenras vaak moeilijk is. Duitse herders reageren niet altijd op fenobarbital, wat het meest voorgeschreven medicijn is. Hoewel er geen genezing is voor canine epilepsie, wordt het normaal gesproken gecontroleerd door medicatie. Zodra de hond medicatie tegen aanvallen heeft voorgeschreven gekregen, is het belangrijk dat hij de aanbevolen dosering krijgt.
Waarschuwing
- Als uw Duitse herder een aanval heeft, steek dan uw handen niet in of in de buurt van zijn mond. U kunt gemakkelijk gewond raken als de kaken van de hond onwillekeurig dichtknappen tijdens de aanval. Probeer de hond niet te verplaatsen, omdat u letsel aan uzelf of de hond kunt toebrengen. Verplaats nabije voorwerpen zoals standen, tafels, lampen of alles waar uw hond zich aan kan verwonden tijdens de aanval.
